Fantasia in Kamargurkistan

Het kan ook anders op een dag als vandaag. Soms dien je letterlijk afstand te nemen door figuurlijk een andere bril op te zetten. Om op een bepaalde manier de schijnbare werkelijkheid onder ogen te komen en je over te geven aan dat wat zich vandaag de dag op jouw pad voordoet. Waar je echter niet los van komt zijn de beslommeringen die blijvend deel uitmaken van je leven, waarbij maximale nabijheid gepaard gaat met behoud van afstand. Lessen die in de psychiatrie in het verleden konden zorgen voor een invulling die overweldigend was. Maar dat was voorheen, de invulling van deze abstractie werd toegepast in de leersituatie die zich voordeed op een afdeling, waar anderen in staat waren om dit gegeven van een eigen inhoud te gaan voorzien. Een vorm van onderwijs die heden ten dage voor een belangrijk deel uit de opleiding schijnt te zijn geschrapt. Niet dat het toen altijd goed was, niet dat er toen geen fouten werden gemaakt, niet dat er van de leerling werd verwacht dat deze zich optimaal zou gaan verdiepen in de problematiek van de psychiatrisch gestoorde medemens, de krankzinnige uit een nog langer geleden verleden, een periode ook dat er werd geworven onder mensen die mogelijk belangstelling hadden voor dit vak onder de noemer: ‘Psychiatrie zo gek nog niet’ of de vraag ooit een normaal mens te hebben ontmoet, waarbij de zilverkleurige afbeelding de spiegel was die werd voorgehouden. En de vraag die beantwoord diende te worden: ‘en beviel het”‘ momenteel heeft het er veel van dat die eerder genoemd medemens steeds meer aan zijn of haar lot wordt overgelaten. Dat een zwervend bestaan zich kenmerkt door het feit dat ‘de maatschappij’ steeds meer haar handen daarvan terugtrekt. Dat verslavingen hand in hand gaan met de psychosen die als een verwarring naar voren worden gebracht wanneer de hulpdiensten het in feite af laten weten. Of dat die mensen in een cel geraken, dan wel dat de ambulance met loeiende sirenes onder het lied ‘they are coming tot take me away, aha, ahie aho’ alsnog een plaatsje op een gesloten afdeling weten te bemachtigen… Vandaag staat Jeroen Bosch op het program, staat Kamargurkistan te trappelen en zal den Bosch er alles aan doen om Zoete lieve Gerritje de weg te wijzen in het land van de ongekende mogelijkheden. Fantasia en Utopia als het ware ineen…