En Berlijn dan…"!


IMG_5579
Nog even en… daar gaat’íe! Geen houden meer aan nadat zijn broer al eerder geveld was. Met deze krachten valt, blijkt wederom, niet te spotten. Ik stond erbij en was er getuige van. Dat doet toch wel een beetje zeer, wanneer een boom van zo’n dertig jaar oud het af moet leggen tegen dit natuurgeweld. Nu zijn het slechts bomen: voor hetzelfde geld had dit huizen, dieren en mensen kunnen treffen. Code oranje werd code rood. De herfst heeft zijn visitekaartje afgegeven. De schade valt nu nog ternauwernood te schatten, maar zal ongetwijfeld weer hoog zijn. Herfst met bomen ruimschoots in het blad. Met rukwinden die takken afbreken, met een zon die dit geheel nog een weinig in het licht weet te zetten, met een overvloedige regenbui, windstoten die het woon/werkverkeer lamleggen en de spoorwegen weer eens dwingen om tot gewijzigde reistijden om te gaan schakelen. Bomen die het wegverkeer stilleggen, de hulpverlening met de meest bijzondere situaties confronteren en dit keer ook dodelijke slachtoffers eist. Voor vandaag had ik, eerlijk gezegd, totaal andere plannen. Noem mij geen ramptoerist, maar wanneer zo’n situatie zich voordoet kan ik haast niet anders dan…


IMG_5576


IMG_5577


IMG_5580


IMG_5582


IMG_5584
Dus deed ik dat. En realiseer me tegelijkertijd dat dit soort van fotografie een deel van het totaal probeert vast te leggen. Het totaal in het geheel der dingen. De dagelijkse dingen.


IMG_5595


IMG_5600


IMG_5592
De uitzonderingen op die voorspelbare regels. Die doodgewone dingen, dingen van alledag. Ogenschijnlijk. Maar het waren dit keer niet mijn ogen die mij bedrogen. De boom wankelde, bleef staan, ontwortelde, wankelde nog een keer en toen… ging’íe. En dat deed, nogmaals, toch een beetje zeer!