Eendje zag ze vliegen…


IMG_7754
Als eendje ze ziet vliegen, wil dat nog niet zeggen dat anderen iets vergelijkbaars zien. Je hoeft het nest niet te verlaten en wanneer dit wel het geval is, kan het hooguit betekenen dat het tijd is. Voor nieuwe avonturen, de ontdekking van de wereld en het luchtruim dat op je wacht. Waarmee ik niet de bedoeling heb om jullie te verblijden met wetenswaardigheden die er iets toe doen. Neem nu bijvoorbeeld vandaag. Ik probeer iets aan mijn totalen toe te gaan voegen, weet echter dat dit op voorhand uitgesloten is. Maak me op om weer eens elders te gaan verpozen en doe dit met geen andere intentie dan de zaken voor mezelf zo prettig mogelijk te maken. Een ander laat dit veelal na, terwijl een derde totaal niet ‘im Frage’ is. Ik bedoel hiermee te zeggen dat wanneer het aan mij ligt, en daar ligt het meestal aan, het hooguit een mogelijkheid is om niet alleen bij zinnen te komen, maar ook de mogelijkheid biedt om eens bij andere zaken stil te staan. Wetenswaardigheden in het kader van de bezigheid, een arbeid ethos die nergens op slaat. Een overblijfsel uit mijn verleden. En met dat verleden als uitgangspunt sta ik even stil bij de dingen die ik deed. Niets vandoen met goede voornemens, laat staan dat juist die veronderstelde voornemens mij op het pad brachten dat ik reeds jaren geleden achter me heb gelaten. Dingen doen door dingen te laten, door te laten juist dingen te gaan doen en met dat gegeven in mijn achterhoofd schrijf ik juist die dingen op en van me af. Bezigheidstherapie als uitgangspunt, hetgeen een bijzonder loffelijk streven kan zijn. De duivel als het ware op afstand houden, waar ik reeds eerder aan gememoreerd heb. Niet afwachtend zijn, maar de uitdaging ter hand willen nemen. Wat dat betreft weet ik mij in goed gezelschap, hoewel ook deze uitspraak discutabel is. Neem nu het Zuiderzee museum in Enkhuizen. Mensen die de verschillende huisjes bevolken en niet uit hun rol te krijgen zijn. Wanneer een vrouw op Urk verhaalt van haar man die vist op de Zuiderzee. De vis die ook in die tijd geregeld duur werd betaald, wanneer het schip waarop hij voer de haven niet meer binnenkwam. De haring uit de Noordzee een andere smaak naar voren bracht dan de haring van de Zuiderzee. Minder zilt. De maatjes die werden gekaakt en de visafslag die zich ook toen over de vangst ontfermde. De was die gedaan werd en de lijnen die dwars over het pad werden gehangen. Waardoor eenieder werd uitgenodigd om met een gebukt hoofd onder die lijnen zijn of haar weg te vervolgen. De man die een vlet door water kloet, onderwijl tekst en uitleg gevend over alles wat vanaf het water te zien valt. De spaden waarmee dijken werden versterkt, de kruiwagens die zich lenen voor het vervoer en het leugenbankje dat zich immer in belangstelling mag verheugen. Zie dit verhaal als entree naar de aankomende dagen. Waarbij het dit keer voornamelijk de plaatjes zijn, die het verhaal gaan vertellen. Was het alleen maar door het feit dat Antwerpen lonkt. Of lokt. Het is maar net vanuit welk perspectief gekeken wordt. En de mate van dat perspectief van die eerder genoemde eend… stel ik me voor dat ik dit keer niet ga vliegen…