Een viertal dichtwerken, deel 1

Laat ik het de komende dagen eens anders gaan doen. Vier dagen lang gedichten van niet alleen mijzelve, maar ook van anderen die deel uitmaken van de DichtersKringAlkmaar. Voor de zaterdag dan maar een gedicht van wik, dat als volgt is getiteld:

STILSTAAND VOORBIJGAAND

de aarde

geopend, verbergend

de wind

schraal, striemend

de bloemen

fleurig, stervend

de vogels

zingend, vluchtend

de mens

zoekend, berustend

het leven

verheugend, beperkt

Beperkt in mijn zijn, mijn denken en ook nog eens in mijn handelen is het een kale boom waarbij de takken ten hemel rijzen. De blaadjes zich nog schuil houden opdat op een ander moment het voorjaar spontaan open barst, de winter voorbij en de zon in kracht toeneemt. Althans dat is de hoop die ik uitspreek, maar ‘aprilletje zoet, kent nog wel eens een witte hoed!’

Zaterdag, 10 maart 2018.