Een verhaal: 1 dimensionaal.

Door 28 februari 2017

Het waren zijn gewoontes die hem uiteindelijk de das om deden. Ooit geboren uit principes die, in eerste instantie als basis van zijn bedoeld waren, om vervolgens tot gewoontes te devalueren. Maar men roemde hem in de regel als rots in de branding, als baken in een wedloop, als standvastig voordat iemand hem als halsstarrig ging benoemen. Hij was altijd op tijd, verliet het pand niet eerder voordat de laatste klant tevreden naar huis was gegaan, gebruikte zijn lunch in de regel om zich op de hoogte te stellen van andermans beslommeringen, gebruikte zijn koffietijd niet eerder dan dat de klok dit had aangegeven, vermorste geen tijd aan persoonlijke behoeften en was en bleef in de regel zich als heer manifesteren. Had niet alleen oog voor de ander, was ook bereid om zijn eigen beslommeringen op een tweede plan te zetten, was dienstbaar, benaderbaar en overtuigend wanneer dit zo in de kraam te pas kwam. Gedroeg zich correct, maar schroomde niet om zijn eigen wijze mening geregeld naar voren te brengen: afspraak is afspraak en ook daar diende de ander zich aan te houden. Sprak klare taal en was verder wars van nieuwerwetse ontwikkelingen, had oog voor de zaak en zich gelijktijdig bewust van zijn geweten. En waar de principes ooit werden ingeruild voor de gewoontes, deed hij dit af als de normaalste zaak van de wereld. Klip en klaar, helder en duidelijk opdat eenieder wist waar hij of zij aan toe was. Zijn dag indeling gold niet alleen voor zijn werk, deze gold ook voor thuis. Zijn vrouw en kinderen zagen een voorspelbare man, die niet afweek van zijn gewoontes en daardoor ook de basis van hun bestaan was geworden. In discussies gaf hij in de regel thuis, tenzij het onderwerpen betrof waar hij zich niet zeker in voelde. Dan gaf hij aan dit niet te weten en hulde zich vervolgens in zwijgzaamheid, trok zich als een sfinx terug in zijn studeerkamer dan wel verschool zich achter een krant. Om 20.00 uur zijn eerste kopje koffie om even later van zijn tweede kopje te genieten. Douwe Egbert was een vaste gast en ook een koekje viel in de regel wel te versmaden. Cafe Noir was een favoriet, maar in de winter wilde hij deze weleens inruilen voor wat speculaasbrokken. Herkenbaar?! Dat is nu wel de vraag. Opportunisme is een zaak van deze tijd, wanneer het eigen belang een rol kan gaan spelen is men niet te beroerd om deze in een andere verpakking naar voren te brengen, gaat het individuele belang weleens boven het gemeenschappelijke uit en schroomt men niet om de mens die nog ergens voor staat, boventallig te verklaren. Waardoor een probleem voor de een op het bordje van de ander wordt geschoven. Met als excuus dat er bezuinigd dient te worden, dat het de zorg ten goede komt en dat waar gehakt wordt nog steeds spaanders in het rond zullen blijven vliegen. Ik heb een vriend, een vriend die reeds dertig (30!) jaar in de psychiatrie werkzaam is, die zijn andere kwaliteiten aan klanten in deze branche heeft kunnen meegeven en waar de vermaatschappelijking van deze kwetsbare mens een rol in heeft gespeeld. De kosten en de baten van de huidige Geestelijke GezondheidsZorg spelen hem nu parten. En waar directe zorg directe aandacht behoeft, is daar het gat aan het ontstaan in de leegte die zich, op termijn, wederom zal gaan voordoen: een invulling van de dag door een verantwoorde dagbesteding te gaan ontwikkelen. Waardoor de zin van een bestaan, de zin van een leven van een psychiatrisch afhankelijk medemens wordt gekwalificeerd onder de noemer van de kosten. En waar ooit in het verleden is gestreden om juist de ledigheid van een zinvolle invulling te gaan voorzien, heeft het straks veel weg van een toename van de medicijnen, een toename van het verminderen van de kwaliteit van leven dan wel de uitzichtloosheid die zich op termijn zal gaan voordoen. Dat ik daar moeite mee heb, dat ik dit een kwalijke zaak vind, behoeft geen twijfel. En dat de afbraak zich tot op dit moment nog steeds continueert…

IMG_6561IMG_6562

Tags: , , , ,

Dit bericht was geplaatst op dinsdag, 28 februari 2017 om 14:54 en opgeslagen in Overigen. Je kunt reacties op deze vermelding volgen via RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie achterlaten, of trackback vanaf je eigen site.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.