Een taak! Zonder straf dit keer.

Vandaag maar weer eens een ‘daggie anders’. Niet dat dit aan Knorr te danken is, want die chickens die zij op sterke saus in potten voor het grijpen zetten, wederom in de aanbieding, hebben of te maken met Kraft Heinz of te maken met Unilever. En beiden zijn groot dankzij de kapitalen die miljardairs bereid zijn om in de voedingsindustrie te investeren. Want eten zullen mensen altijd blijven doen, drinken misschien wat minder, poepen desgewenst terwijl de urine tegenwoordig in speciale urinoirs wordt opgevangen. Tenzij een dame zich geroepen voelt om met een plaskoker alsnog deze urine te gaan verontreinigen. Ook een afvalproduct kan tegenwoordig weer voldoende fosfaten opleveren, om over de portie hormonen maar te zwijgen. Neen, vandaag mag je geen wonderen verwachten, vandaag staat meer in het teken van wat beelden die ik zo her en der heb vastgelegd en die zich vandaag geroepen voelen om aan het volk te worden vertoond. Waarbij dat veronderstelde volk waarschijnlijk net zo discutabel is, als de maker dezes. Geen ellenlang betoog dit keer, geen beelden die zullen gaan shockeren, geen uitspraken die van levensbelang zullen zijn, laat staan woorden die er ook in een ander verband mogelijk toe doen. Het slaat eigenlijk weer eens nergens op, maar ik heb het genoegen mogen smaken dat ik de taak die ik mij heb gesteld, heb volbracht!


IMG_6356


IMG_6357


IMG_6470


IMG_6472