een soort van vlaggetjesdag

Neen, ik heb niet zoveel op met tuinieren. Groene vingers zijn mij bespaard gebleven en de enige tuinman die mij intrigeert, is de tuinman die naar Ispahaan vertrok. Nu weet ik wel dat het gedicht van P.N. Van Eijck tot een veelvuldig gedeclameerd gedicht behoort, maar ook dan blijft mij het intrige niet bespaard. Want wat moet gebeuren, gebeurt en wat niet gebeurt is het vermelden in de regel niet waard. Neem nu vandaag in vergelijking met gisteren. Gisteren gebeurde er van alles terwijl het vandaag meer een dag van stilstand lijkt te zijn. Ja, het gras is korter maar het ontbreekt mij aan de energie om daar ook nog mee aan het verticuteren te gaan. Mos laat het voor een belangrijk deel afweten in tegenstelling tot de pluizen die er alles aan gelegen is om paardenbloemen het geheel van een typisch gele kleur te voorzien. Maar over kleur gesproken, wanneer de vissersnetten aan de kranen hangen, de vloot voor het weekend de vissen dit keer ongemoeid laat zijn het juist die netten die ervoor zorgen dat de juiste vis in het net beland. Anders zou ik die kleuren niet kunnen verklaren, tenzij het de bedoeling is om ook de schelvis een kleur voor de ogen te houden. De noemer jij wel en zij niet zou het geheel in dit geval mogelijk kunnen verklaren maar ik heb tot nu toe nog geen zeebioloog gelezen die en bepaalde verklaring voor juist dit fenomeen naar voren heeft gebracht. Dus doe het vandaag maar met een vroege vorm van vlaggetjesdag, de netten in het want en de boeters die boeten. En dat zij boeten repareren opdat fouten in het verleden worden afgekocht… dat zal waarschijnlijk niet. Anders dan de banken doen vermoeden zijn zij meer gericht op de toekomst waarbij de vis…


IMG_2062


IMG_2063


IMG_2064


IMG_2066


IMG_2067


IMG_2068