Een scheet uit een politiek gekleurde reet.

En wanneer de rekening gepresenteerd wordt, valt het totaal aantal mensen in kaart te brengen. 44 gasten mocht ik verwelkomen, 44 gasten die ook nog eens werden onthaald op die voorspelbare bitterballen dan wel kaasstaafjes. Want tenslotte speelde dit geheel in Alkmaar. Een hapje en een drankje, geheel in de stijl van mijn genot. Althans, ik schroom niet te bekennen dat een kroket op zo’n klef wit broodje bij mij erin gaat als Gods woord. Daar hoeft geen ouderling aan te pas te komen. En dan de bijeenkomst van gisteren, de eerste keer dat de DichtersKring Alkmaar zich weer verzamelde in de Cantina Architectura. Het ziet ernaar uit dat ik de schone taak van secretaris in min schoot geworpen krijg, maar ook daar was ik zelf bij. Menieg verening die ik op mijn pad ontmoet kenmerkt zich door een bestuurscrisis. Of dit nu leden van een volkstuinvereniging betreft, van enen postzegelclub dan wel van een dichterskring, eenieder is huiverig om zich aan bestuurstaken te gaan branden. Terwijl de overheid dan wel de semi-overheid het principe huldigt dat de burger in het algemeen en het lid in het bijzonder, zich aan deze eervolle vrijwillige taken zou dienen te onderwerpen. Als genoegdoening voor het terugtreden van diezelfde overheid, die het credo huldigt voor de burger door de burger. Het kenmerkt zich door wat zich in het verleden in het Rusland van voor de Tweede Wereldoorlog voordeed. En waar ooit vadertje Stalin het volk van een kameraadschap voorzag, (wie tegen hem was mocht geen licht meer zien), dienen wij het nog steeds te doen met Vadertje Drees, waarbij de pensioengerechtigde leeftijd op door het Centraal Bureau voor de Statistiek door diezelfde overheid wordt aangegrepen die leeftijd steeds verder op te gaan schroeven. Waar ooit een vijfjarenplan werd gehuldigd is het in Nederland een bij de dag plan, waarbij de veronderstelde marktwerking door onderlinge prijsafspraken op voorhand de nek wordt omgedraaid. Maar noem dit niet zo; van een gentlemens agreement naar een ich habe es nicht gewusst, is niet zo’n kleine stap in deze. En wanneer een premier de illusie heeft om er met een sorry vanaf te komen, geeft dat iest weer omtrent de huidige verhoudingen tussen de burgers en de politiek. Het zal, als vanouds, wel weer draaien om de macht, tegenwoordig in een ietwat ander pak verpakt, maar dan nog. Het zijn clowns die niet goed meer weten welke clou zij het gemene volk dienen voor te houden, dan wel te onthouden. En waar het failliet van het Nederland circus Renz een feit is, draaien andere clowns stomweg door. Neen, van de huidige politici heb ik niet direct een Hoge Hoed op. En van Spreekstalmeester Mark… schijnt met zijn moeder regelmatig in Restaurant Soeboer te eten. Heeft daar zelfs een vaste tafel. En wanneer hij daar met collega’s zit… is het te hopen dat de Binnenlandse Veiligheids Dienst mogelijke microfoontjes op voorhand onschadelijk heeft weten te maken. Want stel je eens voor dat hij zijn tafelgenoten trakteert op een onmogelijke boer laat staan een scheet… twitter zou er direct bol van staan!