Een open brief.

Wanneer je drie dagen deelt, verstrijken er twee nachten. Logischerwijs. Althans, wanneer je de nacht niet in gezamenlijkheid doorbrengt. Ieder de beschikking heeft over een eigen slaapkamer, over je eigen gedachten en je de dag nog eens even de revue laat passeren. In het duister van de nacht is het nu eenmaal prikkelarmer dan wanneer je de beschikking hebt over licht. Wanneer ook dat licht zich niet aandient, blijven het de gedachten die bepalend zijn tot het moment waarop de slaap je overmand. Waar je je dan, in alle gemoede, aan overgeeft. Herkenbaar” Voor de meesten van ons in de regel wel, voor anderen begint dan een drama. Spoken die opeens tot leven komen, gedachten die een duistere inhoud naar voren laten komen en de vraag hoe de problemen die zich overdag hebben voorgedaan, zouden kunnen worden opgelost. De kortstondige bevrijding die zich voordoet, wanneer je ‘ergens’ in weg zinkt. Een droomloze slaap, terwijl je hersenen bezig zijn om niet alleen het geheel te recapituleren, maar ook nog ergens een plaats in de totalen te gaan geven. Maar hoe is het gesteld met de mens die met gaten in zijn of haar geheugen wordt geconfronteerd” Wanneer de eerste vraag die zich voordoet, zich niet veel later herhaalt. Omdat het limbische systeem het af laat weten, het korte termijn geheugen disfunctioneert en de oude informatie, de eerst opgeslagen herinneringen en gebeurtenissen zich actualiseren. Kunnen beelden dan nog die situaties naar voren brengen” Kunnen oude wijsjes en liederen van de kleuter- en lagere schooltijd nog enig soelaas bieden” In de regel wel. Kunnen deze huidige angsten te lijf gaan” Ook daar is, in zekere mate, sprake van. Dat deel van de mens en het menselijk zijn heeft David Klaver niet alleen onderzocht, maar ook zijn verhaal op gebaseerd. Een verhaal dat ik dit keer onder uw aller aandacht wil gaan brengen. Al eerder heb ik hem naar voren gebracht, maar wat ik toen niet kon zeggen dat zijn beide werken ( Annus Horribilis) en ‘tot bitter zout; ┬ániet alleen aangrijpende verhalen zijn, niet alleen intrigeren maar mij ook fascineren. Romans zijn het, althans dat staat op de voorkant. Levensverhalen in zekere zin. En het getuigt van een inzicht in de menselijke geest, die er niet om liegt. En daar wil ik vandaag gewag van maken. Bij deze David, en wat mij betreft chapeau!


img_5114


img_5115