Een ode brengen…

Of ik wat met COBRA heb”! Nou, om heel eerlijk te zijn helemaal niets. Tenzij ik het in de tijd ga plaatsen, het begin voor mijn gemak in het interbellum plaats, de jaren dertig van de vorige eeuw, de Ploeg en de Stijl inmiddels furore hebben gemaakt, Duitsland bezig is een Derde Rijk te gaan organiseren en het chauvinisme wat voorheen landen kenmerkte, door de Grote Oorlog in puin is geslagen. Abstractie in de kunst niet door een ieder op prijs wordt gesteld, het magisch realisme en het surrealisme worden vertegenwoordigd in de personen Dali, Picasso en Magritte terwijl in Nederland Carel Willink van zich laat horen. Om maar een kort beeld te schetsen, waarna het tijd wordt om een Tweede Grote Oorlog te ontketenen. De vreugde voor de een en de rampspoed voor de ander vragen vijf jaar de tijd en de bevrijding laat voor heel Nederland nog op zich wachten. Honger wordt gestild door juwelen te gaan ruilen. De boer doet in de regel goede zaken en waar de een noodt naar brood is de dood bij de ander niet ver weg. Maar we schrijven andere getallen, andere jaar getallen. Na de oorlog komt er een periode aan die het kind in de kunstenaar die zo lang verscholen is geweest, naar boven laat drijven. COBRA laat van zich horen en namen als Appel, Constant en Corneille doen zich voor. Om maar wat Nederlandse vertegenwoordigers bij naam te noemen. Ergens in de schaduwen van dit drietal zou een Lucebert van zich kunnen laten horen, maar die is onzichtbaar in Bergen neergestreken. Hij dicht, schildert en schrijft en ook ten aanzien van zijn werken zijn meerder boeken verschenen. Natuurlijk zijn er verschillen, maar de overeenkomst in mijn ogen is groot. Althans gedeeltelijk. Wanneer ik rep over ‘kinderlijke eenvoud’ doe ik hen (terecht”!) onrecht aan. Zij vertegenwoordigen in zekere zin de ‘nieuwe orde’ nemen de burgerlijke orde van voor die tijd op de korrel en trekken zich niets aan van wat de wereld om hen heen van hun werken vindt. Want een mening is snel naar voren gebracht… Ik laat wat beelden zien van werken en tegelijkertijd ook wat beelden van een bijzonder museum dat wordt voorbereid voor een nieuwe tentoonstelling. Ook daar wordt handwerk op prijs gesteld, al zullen niet veel mensen hier getuige van zijn. Wij waren het wel en eigenlijk is dit bericht een ode aan de werkers die veelal tussen de coulissen te vinden zijn!


IMG_0072


IMG_0073


IMG_0083


IMG_0087


IMG_0074


IMG_0075