Een goochelaar ontgoocheld.

‘Kees O’s stoute jongens dromen’. Een pracht titel, al zeg ik het zelf. En dat ik dit zelf zeg, mag wel duidelijk zijn. Een fantasie die mogelijk recht doet aan het droombeeld dat hij als 10-jarig jongetje voor ogen had. Dirigent wilde hij worden en werd directeur. Sneltekenaar was een andere optie en het tekenen en schilderen ging en gaat hem goed af. Maar dat was het uiteindelijk toch niet helemaal. Goochelaar! Dat was het! En dat droombeeld mag ik voor hem gaan verwezenlijken. En heb dat ook, op mijn manier, proberen te verwezenlijken. Maar of dit ook gelukt is, blijft de vraag. Want ik ging met grote passen dit keer door mijn verzameling plaatjes. En bedacht daar de nodige teksten bij. Creativiteit vraagt nu eenmaal enige inspanning. En waar uiteindelijk de HEMA opdoemt, kan het haast niet anders dan dat een boekje het gevolg van deze excercitie is geworden. Naast wat andere beelden, die andere opdracht van Jan. het werken met het beperkt licht dat Rembrandt ooit tot zijn beschikking had. Of dat gebeuren in IJmuiden dat ik met Martin mocht beleven. Een haring bij van Es, dat begrip in IJmuiden. Of het al eerder naar voren gebrachte boeten der netten. De Velsertunnel uitlaattorens met een blik op de passerende schepen. Of wat anders dat dit keer mijn oog passeerde. Maar ook het einde van dat boekwerkje kent, in zekere zin, een wat dramatisch slot. Ik maakte een kiekje van een goochelaar tijdens die Fantasyfair in Haarzuilen. Een goochelaar die met list en bedrog het publiek met open mond versteld deed staan. En die kansen zag die dat verzamelde publiek totaal ontging. Vandaar ook mijn slot:
een goochelaar die ontgoocheld. Is dat een kunst of staat dat hier wat raar”!