Een blik terug.

Hetgeen ik te berichten heb is in de regel geen proza. Hooguit zijn het wat overdenkingen die ik aan mijn weblog toevertrouw. Want ik ben nu eenmaal nieuwsgierig van aard. Zo kan ik nu reeds melden nieuwsgierig te zijn naar de prenten die ik in de afgelopen dagen heb vastgelegd. Terwijl ik juist de indruk probeer te wekken de actualiteit als zodanig niet uit het oog te verliezen. Helaas verlies ik geregeld die strijd. Want wanneer het een zich voordoet, is het ander er reeds mee vandoor gegaan. Niet dat ik daarom treur, was dat maar waar dan zou ik de gelegenheid hebben om als een kniesoor door het leven te gaan. Neen ik huldig me geregeld in een stilzwijgen en zie er niet tegenop om beelden uit het recente verleden alsnog tot leven te wekken. Stilstaande beelden waarbij de kijker de gelegenheid krijgt om zijn of haar eigen herinneringen tot leven te wekken. En dat is de boodschap van vandaag: Alkmaar vierde haar Victorie en dit ging vergezeld van een nostalgische Kermis aan de Noorderkade, waar in het verleden met een grandioos vuurwerk de festiviteiten werden afgerond. Maar het milieu eist zijn tol, vuurwerk wordt gezien als een vervuiling en de vervulling van de milieu activisten krijgen een belangrijke vinger in de gruwelpap. Een lasershow dient het geknal en de ooohs en de aaahs blijven dit keer uit. Dat de gestaag neervallende regen hier iets mee te maken heeft, dat durf ik te betwijfelen…


IMG_9368


IMG_9369


IMG_9370


IMG_9371