dwang

Drie jaar leren is lang genoeg / diploma gekregen / en nu zit ik in de kroeg / maar weet je / ik ben nu gediplomeerd / met een speld op m’n borst / dat is toch niet verkeerd”
Ik flip op die pillen / en ik lul wat af / ik weet niet of het helpt / maar het is m’n vak /therapeutje spelen / wie had er ooit gedacht / dat ‘k m’n geld zou gaan verdienen in de sector Halfzacht!
Dwang in de B, wat doe ik ermee” Themadag over de dagelijkse dwangtoepassing in de psychiatrie. Dit gebeurt openlijk,subtiel, bewust, onbewust, therapeutisch… ook door verpleegkundigen en verzorgenden. VVIO. Verpleegkundigen en Verzorgenden In Opstand.
Op 28 november 1985 heeft de werkgroep verpleegkundigen inde psychiatrie van Het Beterschap de themadag “Dwang in de B, wat doe ik ermee”, georganiseerd. Jan Flier hield een inleiding namens de werkgroep en als tweede hield Roel Piepenbrink (leerling verpleegkundige en socioloog) een inleiding. Hij gaf daarbij zijn mening over dwang en de wijze waarop verpleegkundigen in de psychiatrie dit zouden kunnen terugdringen.


iGer.nl
STELLINGEN
De oplossing tot een verminderd gebruik van dwangmiddelen is volgens ons: persoonlijke ” empathische begeleiding. (Voldoende personeel).
Dwangmiddelen.
Voor we wat informatie hadden gevonden over dwangmiddelen en het gebruik daarvan, wisten we eigenlijk heel weinig over dit onderwerp. Daarom volgt hier wat wij verstonden onder dwangmiddelen en of we voor of tegen het gebruik van dwangmiddelen zijn en zo ja, onder welke omstandigheden.
Ditteke:
ik denk aan een dwangbuis of een spanlaken. Aan badtherapie en isoleercellen. Eigenlijk aan alles wat de pati”nt innerlijk of lichamelijk pijn doet. Ik ben tegen het gebruik van dwangmiddelen, alhoewel ik er soms de noodzaak van inzie. Als de pati”nt gevaarlijk wordt voor de omgeving en voor zichzelf moet er wel iets gedaan worden, maar ik weet niet wat.
STELLINGEN
Wij gebruiken dwangmiddelen omdat we niet in staat zijn een andere oplossing te vinden.
Nelleke:
onder dwangmiddelen versta ik middelen om de pati”nt iets wel of niet te laten doen (wat tegen zijn zin is). In bepaalde omstandigheden ben ik voor het gebruik van dwangmiddelen. Bijvoorbeeld als een pati”nt bij een ander brood van het bord afsteelt, of als de pati”nt een gevaar is voor zichzelf of anderen.
STELLINGEN
Het gebruik van dwangmiddelen is een duidelijke uiting van onmacht.


iGer.nl
Annelies:
dwangmiddelen zijn voor mij alle middelen die gebruikt worden voor een pati”nt tegen zijn wil of zin in, ook al is het in zijn voordeel. Ik ben tegen dwangmiddelen, mits ze nodig zijn, als een pati”nt een gevaar vormt voor zichzelf of zijn omgeving. Ik ben ervoor als hij onder andere een poging tot su”cide zou doen.
STELLINGEN
Wij moeten sterker blijven dan de pati”nten; daarom heerst er een sfeer van dwang in de psychiatrische ziekenhuizen.
Trudy:
pillen, injecties, therapieën, gesprekken,spanlakens, badtherapie”n, bokshandschoentjes, Zweedse banden, onrusthekken, shocktherapie”n, sterilisatie van zowel mannen als vrouwen, castratie, isoleercellen, separatie,slaan, eten, lichamelijk geweld, slaapkuren, operaties (bijv. lobectomie), kuren, di”ten, verplicht bezoek aan arts, kapper etc. zijn allemaal dwangmiddelen waar ik weleens van gehoord heb.
Ik gebruik ook zelf weleens dwangmiddelen, maar ik zie dat alleen als een noodmaatregel. Wanneer ik het toepas voel ik me vaak machteloos, onkundig en schuldig. Er moet toch iets anders te vinden zijn, denk ik dan, maar ik weet niet wat. En als je eens snel moet handelen, en er is te weinig personeel, dan is het weleens verrotte makkelijk om iemand even een Zweedse band om te doen.
STELLINGEN
Onze eigen angst laat ons dwangmiddelen pakken.
Als patinten werd geleerd meer voor zichzelf op te komen, zouden er al veel minder dwangmiddelen worden gebruikt. Er moet dan wel een wederzijdse eerbied tussen verpleging en patinten bestaan. (Tegenwoordig zou het woord eerbied uit respect bestaan, veronderstel ik…)


iGer.nl
En dan de toets. Psychiatrische verpleegkunde, 3e jaars januari groep ” 15 september ’76.

  1. Beschrijf twee verschillende praktijksituaties waarbij sprake is van falend sociaal leiderschap. En geef voor beide situaties een oplossing in sociaal opzicht.
  2. Geef belangrijke factoren aan, die in de agogische actie aan de orde komen.
  3. Beschrijf de opbouw van een “slecht nieuwsgesprek.” En licht e.e.a. toe.
  4. Hoe is de procedure bij een Rechterlijke Machtiging, voor opname, tijdens verblijf en bij ontslag.

De reden” Simpel. Ben begonnen met de dozen op de voorzolder. En wat gebeurt er dan” Dan gaan er deuren open. In mijn hersenpan. Worden namen weer beelden. Worden beelden mensen. Worden mensen situaties. Worden situaties weer toekomstbeelden. Verpleegkundige toekomstbeelden. Verliezen momenten uit mijn verleden zich in een totaal van herinneringen. Neem ik, op termijn, afscheid van deze herinneringen. Neem ik contact op met het Pest- en Dolhuys. Stel dat dat het Huys zich over dit geheel ontfermt. Zou het zomaar kunnen dat op de nog langere termijn er ooit in de toekomst iemand opstaat die promoveert op mijn verleden. Door een wetenschappelijk onderzoek te enten op scripties die anders verloren zouden zijn gegaan. En dat… dat zou dan weer aan mijn hart zijn gegaan. Vandaar nog een toegevoegde lijst. Van mensen en onderwerpen van nu nog een recent verleden. Opdat ook ergens in de toekomst…


iGer.nl
Misschien verbeeld ik mijn beelden. Maar als ik die verbeelding loslaat, verdwijnen zeker die beelden! Snappu”!


iGer.nl
En de afsluitende foto” Die staat op het conto van Marlies! Kunst zin nig niet”!