Dusseldanski Deel veertien.


IMG_8586


IMG_8588
de laatste stad van onze stedentrip in Duitsland:
Dusseldorf,
maandag 10 augustus 2015 / 20-07-’15.
Keulen, 10.10 uur. We verlaten het Hauptbahnhof om 25 minuten later in Dusseldorf te arriveren. Hetgeen Jan tot de uitspraak brengt dat Bonn en het hotel waar wij resideerden zich uitstekend leent om van daaruit tripjes te ondernemen. Hooguit ben je een uur dan wel twee uur onderweg en heb je zo voldoende tijd om het een dan wel het ander te kunnen gaan besoeken. Een bijzonder schoen gedachte! 250 meter lopen en de Graf Adolfstrasse doemt op. Melden bij de receptie en… we kunnen onze kamer 209 in het Intercityhotel betreden. Beperkt uitgepakt, daar wij de nodige zaken hebben ingepakt, niet veel later naar Tourist Information en voorzien van een vervoerbewijs voor S-, U-bahn en Tram vanuit het hotel trammen naar de Mediahafen, hetgeen op het ochtendprogramma staat. In mijn hoofd speelt Mediaplatz is Jan niet alleen mijn geweten, wijst hij mij steeds op de juiste weg opdat ik niet verdwaal. En waar ik dwaal, bestudeert hij de kaart tot het moment waarop de Poststrasse zich aandient. Daar stijgen we uit, lopen over een gigant van een brug over de Rijn om rechts… nog nooit zo’n grote kermis gezien. Alles dat de mens enigszins kan gaan vermaken is aanwezig en dat wij in een gigant van een spookhuis terechtkomen… voor 5 euro p.p wordt mijn nachtmerrie tot leven gebracht. Ik droom weleens van een cirkelzaag die zich een weg baant door mijn buik…Waar ik ooit in een rijkelijk lang verleden op de Alkmaarse kermis groen en geel uit het spookhuis kwam, is het nu een, op wat oudere leeftijd ervaren rit, een totaal andersoortige belevenis. Neen ik waag het niet om het woord beleving in dit kader naar voren te brengen. Waar Jan zich elders vermaak, ontkom ik er niet aan om foto’s van de voertuigen van spullenbazen te schieten. Dat vele honderden schutters zich opmaken om zich aan het bier te gaan laven… 9 dagen duurt dit festijn en een Kirmesfahr draagt zorg dat de sfeer er flink in zit. En dan vindt er een ‘wonder’ tje plaats. Naast Brat-, curry en ander worsten, pizza en vele overige mediterrane gerechten, doner en andere kebabs, niet alleen Friet van Piet, maar ook een simpele bamischijf! En lekker! Een echt Hollandse snack, een weldaad voor de smaak en mee streling voor de tong! Geen vlees te bekennen, maar een bamischijf die na twee weken onthouding gelijk een Engel met mijn tong in de weer gaat. Neen, niet heerlijk, voortreffelijk! En dan… terug naar het hotel, Jan heeft wederom gepoekeld, is ook navenant gekleed, T-shirt en onderbroek en we nemen het besluit om ergens aan de oever van de Rijn te gaan eten. Ook dat lukt. Maar voor die tijd zijn we vele tientallen eettenten gepasseerd en weten we eigenlijk niet goed wat te gaan eten tot… Gulashsuppe voor mij en een visgerecht voor Jan en terwijl ik mijn verhaal omtrent die bamischijf uit de doeken doe stel ik voor om morgen… vette bekken te gaan snacken! We maken die deal en morgen staat er voorlopig patat met Joppiesaus, satesaus en kroketten dan wel frikandel op het menu. Maar hij heeft ook een broodje hond bij de KFC ontdekt en het zou mij niet verbazen wanneer wij morgen…