Duntje…

Door 11 november 2016

Sommigen hebben er iets mee, anderen hebben er totaal niets mee. Herfst. Sint Maarten. Sinterklaas. Om maar eens wat dwarsstraten te noemen. Of met de werken van Rien Poortvliet. Over kabouters en paddenstoelen. Sommigen hebben hun fantasie over boord gegooid om zich totaal op de realiteit van alledag te storten, terwijl anderen juist de realiteit ontvluchten door zich in een fantasiewereld te storten. Het brein biedt nu eenmaal vele mogelijkheden en juist door dat brein zijn wij in staat om tussen werkelijkheid en fantasie te kunnen vertoeven. Of te kunnen verkeren desnoods. Want als die mogelijkheid ons ontnomen wordt, loop je grote kans om in een labyrint van elementen te verdwalen. En waar verdwalen menselijk is, is verder dwalen op een menselijk levenspad niet altijd even raadzaam. Maar soms kun je niet kiezen en is het een illusie om je eigen pad uit te kunnen gaan stippelen, raak je de controle kwijt en dien je je te schikken naar de raden en mogelijke daden van een ander. Offer je je zelfstandigheid op of dien je je te schikken naar de wensen en verlangens van de ander. Wordt feitelijk een groot deel van je individuele kwaliteiten van je afgenomen en kan het haast niet anders dan dat dit gepaard gaat met het inleveren van je eigenheid. Niet alleen verlies je je identiteit, word je niet meer voor vol aangezien en dien je je eigen behoeften op een ander plan naar voren te brengen. Volmondigheid wordt ingeruild voor onmondigheid en waar je eerst verantwoordelijk was voor jouw beslissingen is het nu een ander die voor jou beslist. Vanuit een bestwil principe in het verleden is het nu de professional die de regie in handen neemt. Dien je je in de regel te schikken naar de regels die anderen voor jou hebben opgesteld. En waar je even vraagt om er nog een aantal nachtjes over wilt slapen, is het nu gebruikelijk dat, wanneer het voorstel je onder ogen wordt geschoven het slechts een kwestie is van ‘even een handtekening’ dat je dat stuk eigenheid, jouw identiteit voor de rest van je leven inlevert. Want ‘wij hebben toch het meest wezenlijke met je voor…’ De zon schijnt na een week vol mistroostigheid. Zowel het weer als de uitslag in Amerika hebben daar een rol in gespeeld. Dan kan het een opluchting zijn wanneer je in de Schoorlse duinen wat paddenstoel op de korrel neemt. Paddenstoelen die zich meester hebben gemaakt van wat rottend hout. Paddenstoel die er alles aan gelegen is om zich gecamoufleerd aan de voorbijganger te vertonen. Die gezellig met elkaar verkeren en op die manier mogelijke kabouters onderdak kunnen gaan bieden. Juist dan lopen realiteit en fantasie door elkaar. Laat ik mij verleiden om lekker met mijn eigen gedachten aan de loop te gaan. En wanneer daar eenmaal de loop in zit… gaat wederom de bel en komt Sint Maarten in een andere vorm aan de deur: ‘Sintemaarten mikmak, mijn moeder maakt een flicflac, mijn vader maakt een handstand en doet dit in de wasmand…’ Dikzak en duntje, laat staan een pepermuntje dan wel een half centje zijn bij deze uit den boze!

img_5791img_5793img_5794img_5795

Tags: , ,

Dit bericht was geplaatst op vrijdag, 11 november 2016 om 18:49 en opgeslagen in Overigen. Je kunt reacties op deze vermelding volgen via RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie achterlaten, of trackback vanaf je eigen site.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.