Donderdag, Artiance

Donderdag, 18 april 2013.
Berichten. Vanuit het niets zal het deze week wel niets gaan worden. Ik kan daar niet om treuren. Ik had me nu eenmaal voorgenomen om eens zo’n week de revue te laten passeren. Gewoon een zooitje woorden in een bepaalde volgorde die het zijn weergeven. Mijn zijn dit keer weergeven. Simpelweg om mijn genoegen kenbaar te maken. En de dagen die zich vaak met leegte vullen, te gaan vullen. Hoewel, met die veronderstelde leegte valt het, in mijn geval, reuze mee. De afleiding is een ding en daar iets mee doen vaak het andere. Opdat de balans in een zekere evenwicht blijft schommelen. De Kracht van Artiance geopend en mijn veerkracht tot uitdrukking gebracht. Veerkracht. Algemene eigenschap der lichamen om de vorige stand weer aan te nemen, nadat de delen ten opzichte van elkaar gedrukt, gerekt, gedraaid, gewrongen enzovoort zijn geweest, als de werkende oorzaak ophoudt. Herstellingsvermogen van iemand gestel of gemoed. De kracht waarmee men naar iets streeft. Maar dit is dan weer een verouderde uitdrukking: zij grijpen d’arbeid aan met veerkracht in de spieren (Tollens). Soepelheid, lenigheid van beweging: de veerkracht van zijn tred. Met dank aan Van Dale. Ooit aangeschaft bij het behalen van die tweede prijs met mijn gedicht Demens Dement. Want dat blijft, in mijn ogen, nog steeds een toppertje. 100 gulden was de prijs die ik won en met nog wat andere guldens, prijs ik me nog steeds met die drie delen gelukkig. Al was het alleen maar om daar juist op een dag als vandaag kond van te doen!