Dinsdag, de tweede dag…

Dinsdag, 16 april 2013.
Mijn draai gevonden. Van de agenda voor vandaag word ik ook niet veel wijzer. Van des ochtends vroeg tot des avonds laat staat er niets vermeldenswaard. De postbesteller verzorgt haar wijk en laat ook dit keer na een brief op de deurmat te deponeren. Dat lijkt wel inherent te zijn aan mijn huidige status: pensioengerechtigde. In de meest formele zin. Iemand die, na jarenlange werkzaamheden, gerechtigd is op zijn lauweren te gaan rusten. Alleen die lauweren laten zich niet altijd even makkelijk zien. De zichtbaarheid blijft discutabel. En mijn palmares zijn ook al niet om oever naar huis te schrijven. Hooguit dat wandelen in mijn tempo en op mijn eigen wijze recht doet aan het lichaam waaronder ik gebukt ga. Nu is dat ook weer wat overdreven, maar bespeur ik toch wat meer kromming dan in het verleden. Worden ook mijn botten broos” Zijn het mijn spieren die wat meer in gebreke zijn gebleven” Of ben ik gewoonweg lui” Maak ik me minder druk dan in het verleden” Het heeft er veel van en gelijktijdig kan ik daar niet mee zitten. Want zitten doe ik uitgebreid: met mijn krantje zonder croissantje en mijn bakkie pleur. Niet zozeer als troost, maar meer als een verrijking van mijn zijn in dit huidig tijdsbestek. Zomaar weer een dinsdag. De stad lonkt maar ik laat deze voor wat deze is. De stad. Voel me nu eenmaal niet geroepen om de stad te gaan frequenteren. Geniet van een wat schalks zonnetje en niet veel meer dan dat. Weg is die schrale wind die mij langdurig met mijn wanten wist op te zadelen. Eigenlijk ben ik er wel aan toe om mijn winterslaap om te gaan zetten in dat voorjaarsgenoegen. 12 uur op en 12 uur neer kent een zekere genoegen; maar het dient ook op een dag over te zijn. Vandaag lijkt mij dat een prima dag. Nog even en ook mijn elektrieke deken kan het bed verlaten. Of toch nog maar even wachten op… Morgen is het woensdag. De dag waarop ik in het verleden de week door ging zagen. Toen ik nog werkte met Brenda van der Zaag. In Amsterdam. Hoe zou het haar vergaan” Waar gaat dit over” Voorheen schiet door mij heen. En daar laat ik het dan maar bij!