Dicht en Elfia

Door 23 april 2016

HET ZIJN OF HET NIET ZIJN… wij waren vandaag getuige van een ANDER ZIJN. Wanneer Shakespeare vandaag al 400 jaar dood is, getuigt ELFIA in Haarzuilen van leven. In die zin dat de wondere wereld die zich daar jaarlijks voordoet, waar de meest bijzondere mens de normale mens kan ontmoeten. Een, zonder enig respect mijnerzijds, een verkleedpartij van jewelste. Vaak in de meest letterlijke zin, dan weer in alles aspecten van de figuurlijke zin. Mensen die simpelweg van elkaar en met elkaar genieten. Maar ik kan nu wel weer met de deur in huis vallen, ook gisteren had ik het genoegen om wat bijzondere mensen te mogen ontmoeten. Wij hadden een bijzonder attente, warme gastvrouw en de uitstraling die zij vertoonde resulteerde in het vastleggen van dat gewone, bijzondere. In bepaalde zin een vakvrouw, vrijwilliger in het Stedelijk Museum waar wij een optreden van de dichterskring mochten verzorgen. Tot dit moment doet het denken aan verschillende try-outs maar deze zorgen ervoor dat een onbepaalde podiumvrees allengs verdwijnt. Want dichten en schrijven is een ding, je eigen werk aan anderen voordragen vergt toch wel enige oefening. En wanneer oefening kunst baart, blijft wederom de vraag naar de vader onbeantwoord. Waardoor eerder genoemde William S. indirect toch weer een rol in dit geheel weet te spelen. Een kwestie van het aan elkaar rijgen van bijzondere momenten, waar ik eerder andere momenten ook mocht fotograferen. Ik zal daar over enige tijd verdere aandacht aan gaan besteden. Keer nu weer terug naar Elfia. Met ons waren vele duizenden mensen naar Haarzuilen afgereisd, vele al geheel in het kostuum dat zij juist voor deze bijzondere gelegenheid hadden gemaakt, gekocht dan wel verworven, anderen die casual gekleed op die enorme parkeerplaatsen alsnog het kostuum aan te gaan trekken waarbij verkleden in de open lucht met het nodige kippenvel gepaard ging. Althans, mijn handen zagen blauw, de lucht grijs, regen, hagel grauw, de zon die het geheel liet stralen om vervolgens alsnog achter een sluier neer te dalen. Opvallend alleen was dat de regen niet direct deed denken aan ‘purple rain…’

Doe het vandaag maar met het eerste deel aan plaatjes, dank vandaag aan onze gastvrouw van gisteren, genoegen dit keer geheel aan mijn zijde… en geniet!

IMG_1784IMG_1791IMG_1794IMG_1796IMG_1801IMG_1806IMG_1810IMG_1811

Tags: , ,

Dit bericht was geplaatst op zaterdag, 23 april 2016 om 19:33 en opgeslagen in Overigen. Je kunt reacties op deze vermelding volgen via RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie achterlaten, of trackback vanaf je eigen site.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.