defragmentractatie


IMG_1104 (1)


IMG_1106 (1)


IMG_1108 (1)


IMG_1112 (1)
Fragmentarisch. Of misschien is het beter om te spreken over gedefragmenteerd. Stukken uit een show die uit vele voorgaande shows is opgebouwd, laten de kijker waarschijnlijk in verbijstering achter. En dat is juist vandaag de bedoeling. De tweede mei. Een heuglijke dag. Een dag die, 34 jaar geleden, ook een vrijdag betrof. Waarbij het vervoermiddel die dag een DS was, Wick Natzijl garant stond voor de foto’s en het Gulden Vlies nog in de oude staat een rol speelde in het geheel. Een receptie, een diner en een overweldigende feestavond. Alle toeters en bellen werden uit de kast gerukt, de toenmalige vriendenkring had zich meester gemaakt van de momenten die zij, in de voorgaande vijf jaren met ons mochten beleven, Pa die een geweldige speech had voorbereid en de ceremoniemeester die zich uitstekend van zijn taak kweette. Een woord dat misschien weer eens wat vraagtekens oproept. Na de afgelopen avond kan het haast niet anders dan dat deze dag in een total ander teken komt te staan. En dat teken tekent vandaag de dag van gisteren. Liever gezegd de avond van gisteren. Wat mij betreft wordt de cyclus bij deze afgesloten. In die zin dat Zondermeer het gisteren zonder plaatjes moest doen en deze vandaag een glansrol gaan vervullen.


IMG_1117


IMG_1126


IMG_1132
Freek is milder geworden. In die zin dat niet alleen zijn recente nummers voor een deel passeerden, maar dat hij ook een lied van Bram ten gehore bracht. Ik heb een steen verlegd en ik ontkom er niet aan dat juist dit lied voor ontroering wist te zorgen. Dat de uitsmijters voor een belangrijk deel voorspelbaar waren, is een logisch gevolg van dit geheel. Dat Freek met name refereerde aan de Hommage die hem werd gebracht, maakte deel uit van dit grotere geheel. Een reprise als het ware. En van die Reprise toon ik een twaalftal beelden. Al was het alleen maar om de vreugde toon van deze dag inhoud te gaan geven!


IMG_1138 (1)


IMG_1145


IMG_1146


IMG_1149