DE ZAAK

De ZAAK. De zaak richt zich op de spits. Niet veel later wordt de zaak afgeblazen. Het behoeft geen betoog dat velen zich genomen voelen. Waar zij hun frustraties zullen laten, is gelukkig mijn zaak niet. Want als ik de zaak op de keeper beschouw, heb ik echt zoveel te klagen. Of eigenlijk niet zoveel te klagen. Stel dat het mijn zaak zou zijn, reken er dan op dat ik deze volledig in de schijnwerper zou zetten! Dat het credo ‘let op mijn saeck’ niet langer een holle uitspraak zou zijn. Want het is bijkans een gelopen race. Het zet niet alleen alle verwachtingen op zijn kop, maar het zal gelijktijdig vele zaken tot gevolg gaan hebben. Menig dossier zal in de toekomst omtrent deze zaak worden geraadpleegd. Dat het een impuls zal geven aan de economie, lijkt mij een bijkomstige zaak. Maar dat deze zaak te vergelijken valt met een economische tsunami, lijkt mij bijzonder onwaarschijnlijk. Dat deze zaak nog wel een vervolg zal kennen…
Zoals de zaken er nu voor staan, leidt het geen twijfel dat het geheel wordt afgeschoten. Dat scheuren zich in de invoegstrook ontwikkelen, is voorspelbaar. Dat spitsstroken niet voldoen aan de gestelde eisen,is op zich een betreurenswaardige zaak. Dat het al veel meer heeft gekost dan in de planning ooit voorzien, geeft iets aan omtrent hoe de zaken ervoor staan. Daarnaast dienen vijftienhonderd hartpatiënten met een geïmplanteerde defibrillator naar het ziekenhuis te worden teruggeroepen omdat de bedrading stuk kan zijn. Een bijzonder kwalijke zaak! In ongeveer een zesde van de gevallen blijkt dit ook het geval te zijn. De meesten moeten opnieuw onder het mes.
Niet voor te stellen! Wat een afschuwelijke zaak voor alle betrokkenen. Zowel de fabrikant, die zo zeker was van zijn zaak, de hartchirurg die de zaken aan elkaar heeft weten te koppelen, de narcotiseur die zijn zaakjes prima voor elkaar heeft gehad, en de patiënt die alles gelaten heeft ondergaan. Alsof het zijn zaak niet was. Hetgeen niet veel later tot voorpagina nieuws heeft geleid.  Waar ik nu melding van maak. Alsof het mij betreft. Alsof het mijn zaak is. Maar het is mijn zaak totaal niet. Ik bevind me dan ook op de ZAAK. Houd in mijn hand een glas, neem een gedopte pinda nadat ik de schillen op de grond heb laten vallen, neem een trek van mijn sjek en bedenk dat het een goede zaak is dat deze ZAAK een eenmanszaak betreft. Want in een meermanszaak, hadden er ongetwijfeld controleurs op de stoep gestaan, die zorg zouden dragen aan de opgedragen zaken. Dan zou de cirkel weer sluiten en kon ik deze zaak als afgesloten gaan bschouwen.
En de vraag: ‘hoe is het bij jou op de zaak”‘, zal ik naar mijn eigen tevredenheid afsluiten: ‘slecht!’ Doe mij nog maar een biertje!