De vlag binnen uit.

Eigenlijk is het stom eenvoudig: je kondigt iets aan en daarna is het stomweg wachten. Stom, stom, stom! Beter is om iets niet alleen aan te kondigen, maar daar ook nog de nodige ruchtbaarheid aan te gaan geven. En juist met die ruchtbaarheid gaat het verkeerd. Wat heb je eraan om te weten dat mijn volgende expositie in het Buurthuis ‘De Eenhoorn’ te bezichtigen valt, wanneer ik nalaat dit kenbaar aan anderen te maken. Hooguit kan ik hopen dat de bezoekers die dit buurthuis frequenteren zodanig onder de indruk zijn dat de veronderstelde mond op mond reclame zijn of haar werk zal gaan doen. Wanneer ook dit keer onbekenden niet alleen de tijd nemen om die werken tot zich te nemen, maar ook de moeite nemen om daar hun op- dan wel aanmerkingen in een geschrift kenbaar te gaan maken. En dat liet ik bij die eerdere expositie na. Te weten dat naast de bekende canvasdoeken dit keer ook foto’s in lijsten (van het failliete V & D concern) met z’n vieren tussen een ander aantal kolommen hangen, uitgelicht door Ron Janssen in zijn rol van mede-ophanger naast de rol van voorzitter van het buurthuis, dient in ieder geval dit keer het vermelden waard. En dat ik me wederom vereerd voel ten aanzien van dit heug’lijke feit, ook dat is zeker het vermelden waard. Dat neemt het eerder aangegeven gevoel enigszins weg, en dan wordt stom hooguit dom. Stommerd wordt dommerd en het halve keren in plaats van het hele verdwalen neemt een aanvang. En dat ik daarnaast niet alleen vereerd ben maar ook nog wat trots op mezelf en de plaatjes die daar nu voor een aantal weken zichtbaar zijn… Geen idee wie dat buurthuis als gasten ontvangt, koren en clubs die zich bezighouden met schilderen en koken, vergaderingen die daar worden belegd en peuters die daar opgevangen worden, naast yoga en dansen om maar wat dwarsstraten te noemen hebben de weg naar dat buurthuis gevonden. Aan het Verdronkenoord 44 in Alkmaar. Maar het is geen buurthuis: het is een Wijkcentrum dat zich kenmerkt door de vele vrijwilligers die zich met hoofd, hart en handen verbonden voelen. Vrijwilligers die bereid zijn om hun vrije tijd om te zetten in daden om dit centrum te kunnen laten functioneren. En ook dat mag weleens gezegd worden, onder de aandacht van anderen worden gebracht en daar een zacht applaus voor te laten klinken. Mijn bijdrage in deze is ietwat beperkt: ik hang en daarmee hangt de vlag binnen uit.


img_5801


img_5799


img_5798


img_5796