De variabelen: v, h, t!

Als je in het verleden vertoeft, zou je het heden bijkans kunnen vergeten. Laat staan dat er dan nog ergens een toekomst ligt. Mogelijk een ietwat bijzondere uitspraak, maar juist met die drie mogelijkheden ga ik vandaag an de slag. Ik blik terug, sta stil bij het moment nu en probeer de toekomst, in de vorm van een drietal dagen op voorhand veilig te stellen. Hetgeen een uitdaging is. En met uitdagingen kan ik nog steeds aan de slag, eenvoudigweg door terug te blikken op onze belevenissen in Munchen, vandaag me te richten op het straks van morgen, overmorgen en de dag daarna. Want mijn blog dient door te gaan, een verplichting die ik mezelf heb opgelegd en waarbij het obsessieve deel van mijn karakter de gelegenheid krijgt om hier gevolg aan te geven. Neem nu vandaag, deze zondag waarbij in het kustgedeelte de zon het net zo vrolijk af laat weten. Nino en Luna alles uit de kast halen om zich uit te leven, muizen door de kamer worden geslingerd en de trap met het nodige kabaal wordt beklommen, voor de batterij die op explosie staat, weer wordt opgeladen. Bij wijze van spreken dan, om op deze manier garant te staan voor dit huidige heden. Kijkend naar gisteren kan het haast niet anders dan dat vandaag het klamme weertype verdwenen is, de lamlendigheid heeft plaats gemaakt voor de mogelijkheden van morgen. En om daarbij stil te gaan staan, nog eens wat beelden van de periode in Munchen. Noem het belevenissen opdat het delen van die zaken een vervolg zal vinden. De aanleiding voor deze inleiding spreekt voor zich, waardoor het tekstuele dit keer vroegtijdig zijn beslag krijgt!


IMG_2867