De trap van Pauline


iGer.nl

iGer.nl
Ik zit. Als ik zit, sta ik nergens op te wachten. Ik sta. Als ik sta, sta ik ergens op te wachten. Als ik sta, zit ik niet. Als ik zit, sta ik niet. Wanneer ik nu stel dat ik nergens op zit te wachten, sta ik niet. En zal daardoor geen enkele actie ondernemen. Alsof men dat van mij zou kunnen verwachten. Ik zit. En daardoor sta ik niet. Stil.
Copyright: Pauline Bakker

iGer.nl
Ik kreeg een trap en dacht gelijk, daar trap ik mooi niet in! Alleen… het was een trap apart. Een trapart bij wijze van spreken. (Let op:een palindroom!) Nu zou ik mij kunnen voorstellen, dat niemand daarnaar hunkert. Mogelijk wel naar een bunker. Een hunkerbunker zo te zeggen. Ook daar probeer ik vandaag een wending aan te geven: zowel aan die trap dan wel aan die bunker.

iGer.nl
Pauline zond mij een mail. En ik zou de laatste zijn wanneer ik met dat beeld niet aan de loop zou gaan. Want lopen houdt mij in evenwicht. Lopen loopt weleens de pan uit, edoch komt mijn homeostase ten goede. Hoewel ook daar wel een opmerking over valt te maken. Ik trap wat op het gas, op de pedalen, op de rem. De trappen op, de trappen neer en krijg daardoor bijkans het heen en weer. Waardoor ik weer recht doe aan het gegeven dat ik, bij herhaling, onderweg ben en waarschijnlijk ook nog een tijdje onderweg blijf. Want waar ik eenderde reeds bezat, is tweederde tot mij gekomen. Opdat er sprake kan zijn van een geheel. Geheel inderdaad en geen geheul! Heulen doe je immers met de vijand. En ik zou op dit moment niemand weten die aan die typering voldoet. En ook dat mag een wonder heten! Neem nu, bijvoorbeeld, de quote van de dag:

Ik zit mijn gezondheid vaak danig in de weg: soms heb ik geluk en soms heb ik pech.

Of

Jij zit jouw gezondheid vaak danig in de weg: soms heb je geluk en soms heb je pech.

Of

Hij zit zijn gezondheid vaak danig in de weg: soms heeft hij geluk en soms heeft hij pech.

De overtreffende trap laat ik dit keer rusten. Daar zijn de rekenmeesters nog niet uit. Niet dat ik hier een hoge pet van opheb: de baten zullen schrijnend zijn. Gelijk de kosten in talloze gaten blijven verdwijnen. Wie maakt zich nog druk om een enkele miljard” Peanuts meneer, wanneer dit fysiek niet zichtbaar wordt. Want ook onze Rijksmunt, laat staan Enschede zal hier een traan om laten. Het voordeel van een Europese aanbesteding. Het opbieden onder de kostprijs. De schepen die worden bijgelegd en de bodem die onder velerlei toeziende ogen verdwijnt. De voorspellingen die bewaarheid worden. En de ogen van de meester, die nodig aan een andere bril toe is. Neen, dit keer niet van Anders. Meer wordt gedacht aan het Huis, Specsavers dan wel Eyewish Groeneveld. Of hoe al die uit het niets rijzende ‘brillenjoden’ ook mogen heten.


iGer.nl
Zo werd daar in het verleden naar gekeken. Zo werd een brildrager in het verleden omschreven. Kom daar nog eens om. Een pindachinees genoemd naar zijn nering. Een klaploper die op andermans knip uit is. En daardoor geen knip voor de neus meer waard.
Wie leest Martin Bril nog zonder bril” Ik. En ik voel me geenszins bevoorrecht. Dat zou er nog bij moeten komen! Trap ik eindelijk ergens in!

iGer.nl