De schuld van…

Het neigt ietwat naar willekeur. Maar willekeur behoeft geen enkel probleem te zijn, wanneer de keuze wordt onderbouwd. Alleen wanneer die onderbouwing de nodige vraagtekens oproept, de wenkbrauwen doet fronsen dan wel er de schijn ontstaat dat er sprake kan zijn van een verborgen agenda, dan komt die willekeur in een totaal ander daglicht te staan. Wanneer iemand dan vraagt om voor de draad daarmee te komen, loop je de kans dat het gestelde vertrouwen in alle opzichten verdwijnt. Iemand niet te kunnen vertrouwen vanuit de positie dat je die iemand in eerste instantie volledig vertrouwt. Taylor had daar ooit een theorie op gebaseerd: er zal altijd sprake zijn van een absoluut vertrouwen versus een absoluut wantrouwen. Als uitgangspunt voor menselijk zijn. En nu is het dan zover: Donald heeft zijn hand geheven en gezworen op het Boek der Boeken. De 45e dan wel de 46e President van Amerika die ook nog een aantal illustere Nederlandse voorgangers heeft gekend. Waar een klein land een voortrekkersrol in kan spelen, waar een eenheid werd gesmeed die Staten met elkaar verbond, maar ook de Noordelijken tegen de Zuidelijken een burgeroorlog wisten te ontketenen. Waar de oorspronkelijke bewoners in reservaten leven en waar de macht voor een belangrijk deel aan het kapitaal is verbonden. En waar elders in de wereld honger en rampspoed worden geleden, daar zal de Triumph van de Donald mogelijk op termijn wederom gaan zegevieren. En het zijn de woorden in de column van Tommy Wieringa die mij vandaag in zeker zin troffen. Hij refereert aan een sinistere profetie uit George Orwells ‘1984’: ‘Oorlog is vrede, slavernij is vrijheid, onwetendheid is kracht.’ Maar hij voegt daar het volgende aan toe: ‘informatie is desinformatie’ refererend aan de macht en de kracht van het zogenaamd nepnieuws. De geneugten van de huidige tijd die door Paul Kusters door middel van zijn commentaar uit de monden van Toos & Henk dit bericht gaat vergezellen. En wanneer iemand dat oude liedje inzet met de woorden: ‘mensen noem elkaar geen mietje, een keer zing je allemaal, allemaal hetzelfde liedje, ‘t is de schuld van het kapitaal…’ zijn het deze woorden waarmee ik vandaag mijn bijdrage sluit!


IMG_6398


IMG_6399