De oogst…

Enigszins teleurstellend. Het fotofestival in Breda. In de zin dat twee jaar geleden deze happening een onuitwisbare indruk heeft nagelaten, terwijl ik dit jaar een beperkte vorm van een kater ervaar. Maar het kan ook zijn dat door andere tentoonstellingen te beleven, mijn smaak in deze is toegenomen. Of dat er sprake is van een bepaalde nostalgie, wanneer ik de werken van Johan van de Keuken opnieuw aanschouw. 17 waren zij toen en velen van hen zijn niet alleen die leeftijd ontgroeid, maar hebben het aardse voor een ander bestaan ingeruild. En dat maakt het dan weer bijzonder. De wetenschap dat hij dit deed met een Rolleiflex, in zwart/wit ontwikkelde en afdrukte en dat de loop der tijd deze techniek heeft achterhaald, maakt het nog een keer zo bijzonder. En dat ik mij schuldig heb gemaakt aan de aankoop van een tweetal werken, in de zin van boekwerken te weten wij zijn 17 en Les Copains staat borg voor een meer dan de moeite waard zijnde investering. Maar ook een aantal tweedehansies mocht ik in mijn draagzak mede torsen. Wat te denken van Montparnasse, the golden years, waar Man Ray en Kertesz hun bijdragen hebben geleverd, of een kleurrijk werk dat onder de noemer LAVA the people of the labyrinth niet allen kleur maar ook een ietwat anarchistisch fotoboek is geworden. Of Sechsundzwanzig Wiener Tankstellen, van de hand van Stefan Olah waar geen menselijk wezen te bespeuren valt. En dat compenseert dan weer een deel van de teleurstelling. Ik vond ze in een koffer vol tweedehansies, voor een aantrekkelijke prijs maar ontkwam niet aan die eerder genoemde werken van Johan. Een Russisch Arbeitsbuch, naast het werk Wiesje Peels MIMUS genaamd. Neen, dit keer niet zozeer foto’s van dat festival maar wel foto’s uit Hoogstraten. Van een groenten en bloemen happening. Een driedaagsfestival op de zaterdag, zondag en zowaar de maandag. Juist die laatste dag maakte het interessant: wij vielen dit keer met onze neuzen in hun boter. En waar anderen last hebben van een berg boter op hun hoofd ( te denken valt aan de troonrede en de glimmende kop van de eerste minister) was het juist dit gebeuren dat garant stond voor een driedaags eigen festival. Want het is en blijft een groot genoegen om daar in de bossen van Baarle Hertog van een knabbel, een babbel, een biertje met de bene gestrekt voor de houtkachel te vertoeven…


img_4981


img_4984


img_5003


img_5004


img_5006


img_5008