de acht en tien volgt auto ma tisch di t ke e…

Woensdag 18 juli:

VAN GEKKE, DOLLE EN DWAZE LIEDEN, BEELDVORMING IN DE…”!

In de middeleeuwen was een zonderlinge kluizenaar of een dorpsgek vaak een bron van vermaak of scherts. Een agressieve krankzinnige vormde echter een bedreiging, zeker in een dichtbevolkte stad. Bepalend voor het beeld dat de samenleving van de krankzinnige had, was de mate waarin zijn gedrag als storend werd ervaren. En dit had natuurlijk gevolgen voor de behandeling die de persoon moest ondergaan.

De middeleeuwen worden gekenmerkt door onzekerheid op vele gebieden. Door de wankele basis van het bestaan, bedreigd door ziekte en dood zocht men houvast in godsdienst en bijgeloof en dacht men vooral in termen van goed en slecht,arm of rijk. Ruimte voor nuanceverschillen was er nauwelijks. Het onderscheid tussen zwakzinnigheid en krankzinnigheid werd niet opgemerkt, maar wel de mate van agressiviteit. Die was wel duidelijk waarneembaar en daar diende men zich bij gevaar tegen te beschermen. De ‘Middeleeuwen.’ Zo af en toe bekruipt mij het idee dat we, wederom, aan de vooravond van de ‘Jonge Middeleeuwen’ staan. Rijk en arm, bezuinigingen alom, het spook der mensen die de zorg gaan mijden, inrichtingen die worden gesloten, dan wel worden verkleind en dat alles onder de noemer van: hoe noemt de Minister dit ook weer” Iets van ‘terugkeer in de Maatschappij”‘ De ‘thuissituatie’ als zaligmakend” Beschermde woonvormen” Of het korten op de Geestelijke Gezondheidszorg als crisiswerende maatregelen”

Want welke eer valt uiteindelijk te behalen aan de geestelijk gestoorde medemens…”!


iGer.nl