Dag van de Dialoog


iGer.nl


iGer.nl
Openhartig. Met daarnaast de gelegenheid om een ‘vorkje mee te prikken’. Althans, dat is mijn indruk van de ‘Dag van de Dialoog.’ Of liever gezegd, mijn omschrijving van hetgeen ik mocht meemaken. Dit keer in de rol van fotograaf. De ‘vastlegger’ dan wel de ‘vereeuwiger’. Woorden die iets aangeven omtrent die rol. Want ook rollen rolden over de tafel. Naast de boterhammen, de kadetten en het beleg dat werd opgediend. Gesproken werd er. Gedachten werden uitgewisseld en van meningen voorzien. Gezichtspunten die variabel waren. En waarin een sfeer van saamhorigheid de boventoon voerde. Waardoor het gesprek liep zoals het liep. Wat eigenlijk, in de huidige tijd, niet altijd meer een vanzelfsprekendheid is. Ook dat mag weleens gezegd worden.


iGer.nl


iGer.nl
Want welke voorstelling kon ik mij maken toen ik mij opgaf” Om de waarheid te zeggen: geen enkele. Ik wist dat willekeurige mensen op een willekeurig tijdstip op een willekeurige plek elkaar zouden ontmoeten. Mensen die, vanuit een zekere overtuiging, bereid waren iets van zichzelf te laten horen en bereid waren om een luisterend oor aan de ander te bieden. Vanuit die overtuiging aan tafel schoven. Waardoor de veiligheid kon worden gegarandeerd. Veiligheid. Waar ik, in de loop van deze dag op terug zal komen. Want ook nu weer schreidt de tijd voort. Of is het misschien wel de tijd die voortschrijdt…”!


iGer.nl
Tot
Nu! Een andere dag en nog steeds dezelfde omstandigheid. Praten en luisteren, terwijl anders het fenomeen van praten en breien nog weleens van stal wordt gehaald. Elkaar uitlaten praten. Een mening ventileren, terwijl de ventilators aan het plafond hun eindeloze rondjes draaien. De camera die loopt, terwijl Alkmaar Lokaal ook plaatjes schiet. Op een ander plan, maar ook dat verstoort de veiligheid niet. Simon die met veel verve de discussie leidt. Mat, zowel in de rol van het laven der dorstigen, dan wel in de rol van het spijzen der hongerigen. Dit met een zeker elan laat zien. Waardoor het niets aan niemand ontbreekt. Het is een impressie. Het is een beeld. Het is een opzet die geslaagd mag worden genoemd. Tot voor kort had ik hier geen notie van. Maar het roept om herhaling, hetgeen waarschijnlijk een open deur is. Maar laat die deur maar open, laat de mens maar binnen komen en laat die mens zijn dan wel haar gedachten ventileren. Want als de wereld dan toch verbetert moet worden, is dit een begin!


iGer.nl


iGer.nl


iGer.nl