Cornelisje

De zon schijnt en het is wit of het is wit en de zon schijnt. Vaak is het lood om oud ijzer en minder vaak is het oud ijzer om lood. Soms is het goed en vaak is het slecht, maar vaak is het goed en soms wat minder. Dan laat ik slecht simpelweg vallen. Gelijk ik deze dag ook eenvoudig had kunnen laten vallen, maar dit bewust niet doe! Corry tweeentachtig! 82! Een getal wat aangeeft hoe lang zij reeds meegaat. Nu klinkt dit misschien wel wat boud, maar boude dingen zeggen en boude dingen doen dan wel laten, heeft niets te maken met het feit dat zij juist vandaag bij dit gegeven stil staat. Stil wenst te staan. En dat typeert haar: dat doet ze goed. En dat goede typeert haar ook. Ik ga niet beweren dat zij in de kracht van haar leven verkeert, edoch heeft het er alle schijn van dat zij nog steeds weet te genieten van de dingen rond haar heen. Haar huis, haar bloemen en haar huidige tuin. Want ook daar typeert het haar: de eenvoud. Nu is eenvoud vaak het kenmerk van het ware en juist door die eenvoud houd ik van haar. Wij gaan dan ook al een tijd met haar mee op haar levenspad. En dan blijft het genieten! Van een droge sherry, van een rondje rijden, van een maaltijd die zij op haar eigen wijze weet te bereiden. Een kruimig aardappeltje, een soep waar bruine bonen garant voor staan, een schotel rijst met kip en kerriesaus. Haar broeder. Om maar wat triviale zaken naar voren te brengen. Want triviaal zal dit verhaal wel blijven. Op mijn veren zit zij bepaaldelijk niet te wachten. Maar toch… van ganser harte gefeliciteerd!


IMG_1170
Hoe anders was het gisteren. Nu schiet gisteren bij vandaag in het niet maar ook gisteren was het genieten. Bijvoorbeeld van KUNST. Kunst moet, kunst doet je goed. Vooral in KadE,hetgeen zich bevindt in Amersfoort. Een gebouw dat zich leent voor kunst in die zin dat installaties daar letterlijk de ruimte krijgen. Waardoor de kunst als het ware in diezelfde ruimte opgaat. En waar de kassa wordt bevolkt door een tweetal dames van middelbare leeftijd. Begaan met het werk, hetgeen zich als volgt laat omschrijven. Het sneeuwt in Amersfoort. Op zich niet uitzonderlijk maar het maakt ons beider jassen wel vochtig. Allereerst wordt, naast de museumjaarkaart een bijdrage gevraagd van een viertal euro’s. Per persoon wel te verstaan. Niet veel later blijkt dat er geen wisselgeld in de kassa aanwezig te zijn. Met een veelvoud aan muntjes, door het omkeren van de respectievelijke portemonnees lukt het om voor drie euro en een biljet van vijf aan de bijdrage te voldoen. En dan komt het verzoek. Om de jassen uit te trekken, deze bij de onbewaakte entree op te hangen om te voorkomen dat de kunstwerken mogelijk misschien beschadigd zouden kunnen worden. Allereerst is daar die soap omtrent de muntjes en in de tweede plaats slaat dit verzoek, naar ons idee kant noch wal. Hetgeen dan weer leidt tot het niet voldoen aan dit verzoek onder de noemer erg voorzichtig te zullen zijn. De entree noodt: wat schets onze verbazing dat we een installatie tegenkomen die niet zou misstaan in een ruimte vol met overtollige rotzooi. Oude deuren, ski’s, verschrompelde bladeren dan wel een vracht aan weggegooide tuinstoelen maken deel uit van deze, door een tweetal Chinese kunstenaars in elkaar gewrochte installatie. En het moet gezegd: wij voelen ons genaaid. Maar…


IMG_1166


IMG_1167
er is een verantwoording. Space Drawings. 10 installaties van hedendaagse kunstenaars die de ruimte tekenend verkennen. En waar wij naar kijken is het werk van Sui Jianguo & Liang Shuo. Zij hebben, ter gelegenheid van Space Drawings, gezamenlijk een installatie gebouwd van materialen die ter plekke voor handen zijn: tweedehands huisraad en kleding van Amersfoorters. Sui Jianguo is hoofddocent aan de Central Academy of Fine Arts in Beijing China. Liang Shuo studeerde aan CAFA en aan de Rijksakademie in Amsterdam. Momenteel wonen en werken zijn in Beijing. De ondertitel van Space Drawings luidt: ‘Over de bewegingsvrijheid van de tekening. Natuurlijk is over dit gegeven nagedacht. Natuurlijk vraagt kunst om een oog. Geen kunstoog dit keer. En toch is deze tour uiteindelijk de moeite waard geweest. Al was het alleen maar om Jan transparant vast te kunnen leggen. Onder de noemer: Jan staat garant voor helder, concreet en transparant(is). Om een quote te kunnen hebben omtrent zijn mogelijke (her)verkiezing in de ondernemingsraad als vertegenwoordiger van ROCTOP. Je moet maar durven. En omtrent die andere plaatjes. Je houdt ze nog te goed!


IMG_1172