Conto

Ik kan het volstrekt mis hebben! Natuurlijk ben ik wel te overtuigen van wat anderen beweren, dan wel vragen die worden afgevuurd, dan nog zullen er van mijn kant altijd wel de nodige bedenkingen zijn. Neem nu, gelijk vanmiddag, een aantal jongeren die vragen stellen ten aanzien van bejaarden. Zij zijn in het bezit van een telefoon en een tablet en vragen beleefd of wij het goed vinden wanneer er opnames plaats gaan vinden. Daar hebben wij bezwaar tegen, waarbij zij direct akkoord gaan. Vragen omtrent het bejaardenhuis, vragen ook die doen denken aan de huidige tijd wanneer senioren zolang mogelijk zelfstandig dienen te zijn. De rol van mantelzorgers in deze. Op zich bijzonder gerichte vragen, maar wat nu de bedoeling van deze enquete is, blijft wat onduidelijk. Een opdracht van school, een eigen initiatief, een poging om met winkelend publiek in contact te treden, vragen die ik hen niet heb gesteld, maar waar ik achteraf wel spijt van heb. Leuk om twee jonge knapen op een andere manier met de maatschappij in contact te brengen. De maatschappij” Dat ben jij! En dat wordt de laatste tijd minder onder de aandacht gebracht dan dat ik eigenlijk wel zou willen. We leven nu eenmaal in een tijdperk waarin het individu een steeds bepalender rol lijkt te gaan spelen. Hooguit wordt in deze tijd weer wat ingespeeld op dat gevoel omtrent de ander. Met kerstborrels, met ouderenmaaltijden, met pogingen om de eenzaamheid van de minder bedeelden wat op te gaan heffen, door vrijwilligers in te gaan zetten en al die anderen die nog steeds iets om hun naaste geven… En ik zit achter mijn apparaat, heb een aantal gemaakt kerstkaarten reeds op de bus gedaan en steun op die manier Tante Pos in haar strijd omtrent de verhogingen die ons in 2018 wederom te wachten staan. En dat er minder brieven worden geschreven komt waarschijnlijk hoofdzakelijk op het conto van dit apparaat…