conSEQUENTIES.


IMG_1332
Kwam ik er gisteren goed mee weg, zal het me vandaag niet lukken. Terwijl de dag ternauwernood een aanvang heeft genomen, maak ik reeds plannen voor de rest van de dag. Het beiden der tijd kan rustig aan mij overgelaten worden. En rust is wat mij vandaag de dag voornamelijk bezighoudt. Alhoewel dat ogenschijnlijk over het geheel genomen reusachtig mee valt. Neem nu gisteren. Dat rondje Amsterdam heeft me verdomd veel goed gedaan. Al was het alleen maar door dat bezoek aan het Stedelijk, de wandeling door de stad en de warmte die ons allen ten deel viel. Het leven dat bruisend door de stad heen trekt en de stad ie door dit alles bruist. Rijen jonge meiden die ingespannen afwachting zijn van een zaak die op kleding gebeid weer van alles belooft dan wel van alles te bieden heeft. Een naaste concurrent van Abercrombie, een winkel met mogelijk wat meer gangbare prijzen. Hoewel ik daar op voorhand diezelfde hand niet voor in het vuur durf te steken. De beide boeken die ik vanaf het Stedelijk met me meesjouwde. Eleven. Van Philip-Lorca diCorcia. Werk in de stijl van Erwin Olaf, werk dat mij weet te raken, waar boeiend niet uitgesloten is. Michael Fried, why photography matters as art as neven before. Goed voor vijf kilo aan gewicht. De werken van Jeff Wall, ingelijste kleurendia’s gepresenteerd in monumentale lichtbakken die aan de achterzijde worden aangelicht door middel van tl-buizen. Lichtbakken die in het verleden in een kleiner formaat werden gebruikt om breuken via een rontgenfoto zichtbaar te maken. Letterlijk monumentale werken, figuratief als straatsecenes, landschappen, stadsgezichten dan wel interieurs. Herkenbaarheid voert de boventoon in tegenstelling tot de opdracht die Ton ons afgelopen donderdag voorschotelde. Zet 2D om in 3D en maak hiervan een zonneklep. Nu weet ik wel dat een automobiel over het geheel genomen over een tweetal zonnekleppen beschikt, maar het heeft er veel van dat door deze opdracht te verstrekken Ton weer eens in een andere wereld wenst te stappen. En wie ben ik om hem dan niet te gaan volgen…”! Tenslotte heb ik jarenlang in juist die wereld doorgebracht.


IMG_1379 (1)


IMG_1380 (1)


IMG_1381 (1)


IMG_1382 (1)


IMG_1383 (1)
Hetgeen mij dan bij Scheltema brengt. Ooit onderdeel van de ter ziele gegane Polare, hetgeen tot een dankbetuiging aan de leveranciers heeft geleid en mij in de gelegenheid heeft gesteld om het boekwerk ‘Verboden voor onbevoegden’ aan te schaffen. Een fotoreportage van een inrichting voor geestelijk gehandicapte mannen. Met navenante herkenbare beelden. Uit 1980.beelden die doen denken aan de jaren zeventig van de vorige eeuw, toen ik mijn opleiding in Santpoort mocht beginnen en afronden. Beelden die doen denken aan de populatie die zich op de verschillende Wieringerlanden voordeed. Debielen, imbecielen en idioten naast de laatste symptomen van de Dementia Paralytica, Syndromen van Down etcetera. Hetgeen mijn inleiding is voor de beelden van vandaag: sequenties. Op de trappen van het Stedelijk in Amsterdam. Alsof ik niets beters te doen had…


IMG_1400