Clown

Door 27 augustus 2011

Speel de clown. Lijkt mij vandaag de dag niet zo moeilijk. Speel op een dag als vandaag eens anders dan doorsnee. Speel eens een dag niet en ga dan kijken. Kijken naar de reacties van anderen. Grote kans dat zij niets zien. Er niets van zien. Er mogelijk ook niets in zien. En zo zij iets zagen, grote kans dat zij niets zeggen. Niet omdat zij niets te zeggen hebben, maar meer omdat zij het wel zagen en daarna fluks doorliepen. Omdat er sprake was van andere belangen. Mogelijk andere omstandigheden. De keuze maakten om hun deel van het spel voor zichzelf te houden. Omdat het niet uitkomt. Omdat zij eigenlijk niet goed weten hoe dit spel te spelen.

 

Omdat de spelregels niet te doorgronden zijn. Omdat ook spelregels kunnen fluctueren. Omdat het niet eenieder gegeven is om de clown uit te hangen. Omdat toneelspel van een totaal andere orde is. Omdat er een beroep wordt gedaan. Een beroep op het inlevingsvermogen van juist die ander. Omdat het zo makkelijk is om te zeggen dat commentaar niet van belang is. Omdat een kritische blik ontbreekt. Omdat het gevaar dreigt dat iemand zich zou kunnen engageren. Omdat het niet zomaar is. Omdat vrijblijvendheid niet een gunst is maar een zeker gegeven. Omdat…

Want een clown kan fascineren. Een clown is er zeker op uit om de spiegel, die wij allen wel kennen, voor de ander te gaan houden. En het beeld wat dan ontstaat niet voldoet aan het beeld wat men eerder vormde. In het hoofd. In die doolhof van gedachten. Het labyrint wat garant staat voor het feit dat men daarin zeker kan verdwalen. En als men dan verdwaalt, hetgeen zeer menselijk is, wordt geconfronteerd met de vraag op welk moment de hulp van een ander zou kunnen worden ingeroepen.

Men zodanig de weg kwijt raakt dat er geen touw meer aan vast te knopen valt. Opgesloten raakt in de chaos van de tijd. Als een speelbal wordt meegevoerd met de winden die daar weer waaien. De uitgang die verdwijnt. Men heeft nagelaten om de weg van kleuren te voorzien. Van tekens desnoods. Wel littekens ontdekt, maar die niet meer weet te plaatsen. De pijn die dit oproept.

De herkenning die om een bevestiging vraagt. De afhankelijkheid die zich openbaart. Juist in de beslotenheid van de kamer. De illusie dat veiligheid niet meer is dan juist die illusie.

Speel het spel. Speel een spel op leven. Zoek de uitdaging van de grens. De rand die uitnodigt. De zoektocht naar het goede. Het kwaad wat zich terzijde voordoet. Maar niet veel meer doet dan afwacht. Het gras wat groen is, van kleur verandert. Omdat dit reeds besloten is. Op een ander plan, met andere regels, met andere spelers desnoods. Zo’n spel te spelen is meer dan alleen een uitdaging. Want waar het dan daadwerkelijk om gaat is simpel weg het leven. Een leven wat constant bestaat uit rollen. Uit veranderingen van omstandigheid. Van groei en gelijktijdig van verval. Van input versus output. Van aanpassing. Van ogenschijnlijkheid. Van waarheid en leugen. Van wil en bestwil. De vraag voor wie de bestwil is bedoeld. Voor jou?! Voor mij?! Voor toch weer die ander? Voor de goegemeente? Voor de groep? Voor niemand in het bijzonder. Voor allen in het bijzonder?

Daar speel ik mee op dit moment. Omdat er toch weer prikkels zijn die tot mij zijn gekomen. Zoals ik momenteel over dit toetsenbord weet heen en weer te bewegen. Mij over de vage pijn weet heen te zetten. Omdat er straks weer een nacht voor mij ligt. En straks het ochtendgloren waakt. Waakt over mij opdat ik weer ontwaak. Maar stel je nu eens voor dat de dingen nog weer anders lopen. Zou ik dan ook deze dingen nu weer hebben neergeschreven? Niemand die mijn spel kan raden. Niemand ook die mij in dit spel kan raden. Want als ik raad waar dit naar toegaat…?!

 

Zot te zijn, zot in mijn gedachten en daarnaast toch weer een stukje ik! Dacht ik vandaag en zag een eicel. En die eicel liet zich dit keer vangen. Rolde wat. Heen en weer. Keer op keer. Ik stond erbij en keek ernaar. En dacht… begin maar weer van voren af aan!

Tags: , ,

Dit bericht was geplaatst op zaterdag, 27 augustus 2011 om 13:51 en opgeslagen in Overigen. Je kunt reacties op deze vermelding volgen via RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie achterlaten, of trackback vanaf je eigen site.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.