Cityscape

Door 25 april 2012

Cityscape. Dat was de noemer. Afgelopen zondag. Workshop architectuur fotografie. Gelukkig gaf Paul Struik ons ook nog afgebeelde informatie. Niet dat hij ‘het’ zo droog bracht, meer vanuit het oogpunt dat het oog ook wel wat wil hebben. Zoals het regelmatig krijgen van kost. Opdat wij de lenzen beter de kost kunnen geven. Voor zover dat dan weer opgaat. Beter is te spreken over de ogen. Ogen wijd geopend. Opdat:

Het standpunt waar vandaan je fotografeert.

Kijk met een fotografische blik rond zonder camera. Veelal gaat het daar al fout. Zeker als je in het verleden bent geconfronteerd met een 360 graden evaluatie. Wie ooit die noemer van stal heeft gehaald… wat mij betreft hangen ze dit uitgangspunt naast dat paardehoofdstel. Of desnoods naast die pot met augurken. Let daarnaast op de ruimte en hoe die verandert als je op een andere plek gaat staan. Nu is dat, in mijn geval, niet zo moeilijk. Zodra ik een stoel zie, laat ik mij vallen. En juist door deze beweging bevind ik mij regelmatig in opmerkelijke situaties. Nog opmerkelijker wordt het wanneer ik besluit op een stoel te gaan staan. Liever doe ik dit op tafels, maar niet iedere tafel leent zich daarvoor. Ga verder weg en kom dichter bij: wat ik zou willen voorstellen eens op je kop te gaan staan. Wat een omgekeerd kopje dan teweeg kan gaan brengen…

De brandpuntafstand van de lens.

Daar waag ik me liever niet aan. Stel dat ik een brand punt. Of een brant pund. Dan komt naast de vertekening het perspectief in gevaar. Als ik dan ook nog enige tardieve hyperkinesieen ga vertonen wordt het geheid een drama. Dus laat ik de dynamiek wat deze in mijn geval is: tragiek van de komiek, waarbij ik mezelf als lichtend voorbeeld etaleer! Overslaan dus!

Voorgrond.

Daar heb ik veel minder moeite mee. Als eenieder zich bescheiden presenteer, wil ik nog wel eens een poging ondernemen de draak te gaan steken. Met mezelf als zichtbaar middelpunt. Op dat moment speel ik niet alleen de eerste, derde en vijfde viool, maar ook geef ik op die manier enige diepgang weer. Bijvoorbeeld door de tafel langzaam in te laten komen om op hetzelfde moment de belangrijke figuur op de achtergrond uit het beeld te laten verdwijnen. Pielen noem ik dit liever. Want van p kan nog een andere variant gemaakt worden. De P van prutsen. Wat dat betreft ontlopen beide woorden elkaar niet veel. Maar dat zal de meer dan gemiddelde leek door schade en voorspelbare schande ondertussen ook wel ontdekt hebben.

_

Licht.

Voor het fotograferen van een object (of dit nu een gebouw, ding of mens is) is het soort licht heel belangrijk. Dat er licht is, op zich, een niet geheel onbelangrijke factor. Want zonder licht, kan het licht beter uitblijven. Waar voorheen het licht nog weleens werd opgestoken bij Donker in de Zaan (een reeds lang verdwenen houthandel), is het heden zo dat zonder licht door de wereld gaan een boet van jewelste oplevert. De lichtrichting bepaalt mede waar vandaan je dat eerder genoemde object (in dit geval een gebouw!) fotografeert. Dat is bepaaldelijk geen sinecure. Loop om je gebouw heen en kies de juiste lichtval. Neem desnoods een handvol gordijnen mee. Kom eventueel op een later tijdstip terug. Wacht geen enkele regenbui af! Laat je niet door een storm verjagen. Pak hooguit je biezen wanneer er sprake is van een vloedgolf…

_

NEEN! De suggesties, tips en trucs van Paul doen er wel degelijk toe! Het is slechts aan mijn meligheid te danken dat ik zo met mijn spinsels aan de loop ga. Ik zal mijn leven beteren!

Morgen nieuwe aandachtspunten. En dan met de overtuiging die Paul afgelopen zondag naar voren bracht! Tot…

 

Tags: , , ,

Dit bericht was geplaatst op woensdag, 25 april 2012 om 04:53 en opgeslagen in Overigen. Je kunt reacties op deze vermelding volgen via RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie achterlaten, of trackback vanaf je eigen site.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.