Categorie: Verzameling

Ieder mens heeft zo zijn gebreken. Ik geef je graag een inkijkje in mijn Verzamelingen …

Een kwestie van…

Ik heb er een heet hoofd is, als variant op dat vulgaire harde hoofd van weleer, wanneer iedereen loopt te zieken omtrent de temperatuur, is een drankje een welkome afleiding, kan het zweet zich weer eens over je lichaam heen gutsen en de wijsheid wederom onderin de kan verdwijnen. Heethoofden met een harde kop, de rollen die dit keer zijn omgedraaid en wanneer je even verstek laat gaan, denk je misschien dat het beter is om in Zuid Europa te gaan vertoeven, dan in dit voorspelbare kikkerlandje.

Waar mensen niet veel meer doen dan kwaken, wat puffen, de stad verlaten en de winkels te weinig omzet draaien om de airco in stand te kunnen houden. En juist dan ga ik de stad in, weet mij een weg te banen door de lege straten op jacht naar een imaginaire schat die elders op mij ligt te wachten. Want wat te denken ven Wentink in Arnhem of die stripwinkel die ik ook nog met een bezoek vereer. Om geen flater te slaan een beeld van die Belg gekocht die daar als Gaston door het leven gaat en in Nederland het genoegen heeft gekregen om als Guust Flater de nodige absurde avonturen op zijn conto te hebben mogen schrijven.

Franquin als Geestelijk Vader en de Bravo Brothers in mijn ogen als het ultieme hoogtepunt in zijn altoos overweldigende werk. Was het alleen maar omdat in dat verhaal het circus een glansrol speelt… Ook vandaag gaat het natuurlijk weer nergens over, en toch ben ik daar dik tevreden mee. Simpelweg door het feit dat wij toch nog enige tijd op een camping hebben doorgebracht, waar de hitte om te snijden was, waar de verkoeling elders gevonden diende te worden en waar Liva uiteindelijk het totale dagritme voor haar rekening nam.

Waar de rust overweldigend was, waar het bier niet direct aan te slepen is geweest, waar ik mij te buiten ben gegaan aan Tyskie en Vincent het eenvoudigweg bij Leffe hield, een camping die garant stond voor Spic en Span, waar jong en oud door elkaar waren gemixt en waar de toiletten nog van de authentieke deuren waren voorzien die ooit bij het begin een leidraad zijn geweest voor het huidige zijn. Camping Warnsborn, opgericht in 1932 met als uitgangspunt kamperen bij de boswachter.

Een camping zonder toeters en bellen, een simpel kampvuur wat de avondstond van licht voorzag en waar een ‘schone bron’ reden genoeg was om die naam aan die camping te gaan geven. Want Warnsborn staat voor schone bron, waar het water uiteindelijk via de Rijn verder naar zee vloeit. Een week van diverse hoogtepunten, waar de temperatuur op een gegeven moment een kwalijke rol in is gaan spelen, en waar menigeen het liefst ergens onder een boom in de schaduw zijn schone luiheid zocht. Ik noem bepaaldelijke schone luiheid, want ook de douches mochten zich geregeld verheugen op een overvloedige straal aan vocht zoekende baders.

IJsjes die niet aan te slepen waren, kranen die bijkans niet dicht stonden, verdwaalde Duitsers in grote campers, Nederlanders die daar niet voor onder deden en een enkele Engelsman die met een Volkswagen busje van het type T1 in de schaduw van de m=bomen dik tevreden was. De hierbij getoonde foto’s spreken wat mij betreft boekdelen. En over dat delen gesproken: naast dat busje is het dit keer Guust dan wel Gaston die vandaag de show gaat stelen!

Dit & Dat

Als je dit doet of dat je dat doet, het maakt geen flikker uit. Als je maar wat doet, dan komt het vaak wel voor elkaar. Wachten tot het later wordt, je voornemens in daden weet om te zetten, die boodschap doet of besluit om er geen boodschap van te nemen, die Jehova te wijzen op het belang van zijn in het kader van jezelf, dan wel die oude dame naar de overkant van de straat te helpen, de grijze bak buiten te zetten en je met het scheiden van afval bezig te houden, ik noem maar een aantal dwarsstraten die het levenspeil en daardoor het zijn de goede kant op te wijzen. En waar wijzen het geheel weten te onderbouwen dor met wetenschappelijk bewijs de vloer aan te vegen, zij vangen aan met de wereld te verbeteren. Tis natuurlijk niet niks, dat Museo Articulado van de hand van Joost. En dan doel ik op Swarte, waar ik vandaag een aantal meesterwerkjes van heb binnengekregen.
Via marktplaats en het feit dat deze aanschaf binnen mijn begroting viel, daar valt weinig over te zeggen. Uit 1989 en daaromtrent, waarbij het hout ervoor zorgt dat er toch een lijntje valt te ontdekken naar het hiernamaals. Een kist met een houten omslag, karton dat is hergebruikt, de zeefdrukken die het geheel op een ander plan weet te zetten en nog een extraatje vanwege mijn verjaardag van Rob. Een onbekende Rob die al jarenlang op marktplaats terug te vinden is. Een verjaarscadeau uit eigen zak en het feit dat de boterham nog steeds kan worden belegd… dus maakt het wel een flikker uit dat ik dit doe en daardoor dat nalaat. Waar ik de dag mee begon en waar mijn vreugde omtrent het uitpakken mij voor een verrassing heeft gezet. Zo eenvoudig kan het leven zijn van een simpele verzamelaar en de wetenschap dat er nog veel meer verborgen schatten op zolder te vinden zijn, noem het en mogelijk weet ik een antwoord te formuleren.
Dus vandaag maar wat beelden van vorm en iets omtrent de inhoud, een naslagwerk van het werk van eerder genoemde Joost, ook al 1989 opdat de tijd van toen nu voor en over het voetlicht treedt. 30 jaar geleden en niet eens in kennelijke staat van ontbinding betekent simpelweg dat de vorige bezitter(s) er niet alleen zuinig op zijn geweest, maar ook nog eens zorgvuldig mee wisten om te gaan. Waar nabestaanden mogelijk geen weet van hebben gehad en ten einde raad met marktplaats in contact zijn gekomen, ben ik voor vandaag een gelukkig man. De wetenschap echter dat daardoor de fysieke hoeveelheid in dit huis wederom is toegenomen…


iGer.nl


iGer.nl


iGer.nl


iGer.nl

Je maintiendrai

Radicaal het roer om! Nu weet ik wel dat aardse bezittingen niet zaligmakend zijn, om daar totaal van af te zien is toch een behoorlijk dilemma. En met die dilemma’s kan een mens langdurig gaan worstelen. Ik zou niet weten hoe dan met de tijd om te gaan, hoe mijn dagindeling er dan uit komt te zien, of wat de mens moet nalaten om toch nog aan zijn of haar trekken te komen. Neem nu bijvoorbeeld die vrij markt. Een mogelijkheid om van je overbodige spullen af te komen, wanneer Marktplaats geen soelaas biedt. Op een kleedje en dan de nodige euro’s verzamelen, opdat op een ander moment dit weer kan worden omgezet in… dingen die er even toe doen om niet veel later alsnog in de vergetelheid terecht te komen. De nacht voorafgaand aan de dag, waarbij de avondsterren vroegtijdig op jacht gaan naar een mogelijke buit.
Morgensterren die voor de afwisseling er een nachtelijke rooftocht van maken, de wetenschap dat het slechts om een enkel ding hoeft te gaan om daar wekenlang mee rond te blijven zeulen. Hoe geweldig dit was, een vondst die je een enkele keer in je leven zult mogen meemaken tot… het volgend jaar weer een herhaling van zetten plaatsvindt. Een prikkie voor een hockeystickie, waar ooit ene Ties furore mee heeft gemaakt. Of die eerste druk uit de serie van Tom Poes, waar ene Markies zijn opwachting nog niet heeft gemaakt… Of een schilderijtje van een onbekende kunstenaar die wat later blijkt geeft van Han van Meegeren te zijn. Zo eenvoudig kan het lopen en de wetenschap dat in de nacht veel kleurrijke figuren hun opwachting komen maken, maakt het geheel nog aantrekkelijker. Stel ik me voor, terwijl ik een overzicht probeer te krijgen van al die spullen die ik tot mijn beschikking heb, neen, niet direct aan mij besteed, hooguit de mogelijkheid om iets aan mijn verzameling circusspullen toe te kunnen gaan voegen. Maar ook dat is mij de afgelopen jaren niet gelukt. Ik ben nu eenmaal aangewezen op fabrikanten die het in hun hoofd hebben gehaald om iets in die geest alsnog als model te doen uitbrengen. En waar ooit Renz een wezenlijke naam is geweest, zal het nu hooguit de nostalgie omtrent dit recente verleden een rol kunnen gaan spelen. Laat staan dat Tony Boltini ergens nog een lampje zal laten opflikkeren.
Alkmaar beschikte toen nog over een Canadaplein, het circus kende wilde dieren en Maya Gulmans liet nog niet van zich horen. Voorvechtster van een verbod op wilde dieren en zij heeft zowaar haar pleit gewonnen. Een Partij voor de Dieren, activisten die de roedels in de Oostvaardersplassen hebben gedecimeerd en het vlees dat gretig aftrek vond in die grote stad, de Hoofdstad van dit Koninkrijk. En Willem die morgen in Amersfoort zijn opwachting maakt met een hele schare aan vrouwelijkheden, een MAAA desnoods.
En waar Beatrix in haar verblijf nog maar een sigaretje opsteekt, terwijl zij op haar flatscreen het totaal aan zich voorbij laat gaan, het kan niet anders dan dat de oranjekleuring van dit geheel ervoor zorgt dat Nederland in het buitenland weer een rolletje meespeelt. Ach, hoe anders zou het kunnen lopen wanneer er elders op de wereld niet zo’n uitbundig feest wordt gevierd. De rouw bij de een is niet altijd de trouw van de ander. Maar dat beveiligers zullen handhaven… ook daar komt een rechter aan te pas. Een verbod op staken, de drank die wordt gebruikt en de joint die wordt aangestoken… Je maintiendrai staat ergens geschreven, maar waar”!


iGer.nl


iGer.nl


iGer.nl


iGer.nl

Scroll Up