Categorie: Bijzonder

Bijzondere momenten uit mijn levenspaden …

MarjolijnPijper.nl

Het gaat maar door. OntWIKkelingen laten zich nu eenmaal niet tegenhouden, hoewel het soms lijkt alsof het roeien tegen de stroom in is. Maar dat lijkt in de regel maar zo, zeker wanneer je van plan bent om met de stroom mee te gaan. Geen bocht die je tegenhoudt, geen klif dewelke niet te bedwingen valt en wanneer Lorelei haar zoete tonen naar voren brengt, is het de visser op de kant die je weet te behoeden voor je ondergang. En wanneer de zon ter kimme stijgt dan wel daalt, weet dan dat je voor een raadsel wordt gesteld. Zo ook gisteren. Nooit geweten dat een simpel bericht een stroom aan zaken naar voren bracht. Eenvoudigweg omdat de maker van mijn huidige weblog opeens een spontane actie naar voren bracht.

Als cadeautje voor mijn ‘sussie’, die niet alleen werd overrompeld maar zowaar niet wist wat haar overkwam. MarjolijnPijper.nl wordt haar domeinnaam, gelijk wikswegen langzamerhand uitgeburgerd raakt en WikPijper.nl mijn nieuwe domeinnaam is geworden. Broer en zus op dat wereld wijde web dankzij een actie van eerder genoemde ‘modelbouwer‘ in de zin van webmaster en nog veel meer dingen meer, mij een berichtje stuurde. Omdat dat hem wel leuk leek…


Ben razend nieuwsgierig hoe dit verder zal gaan lopen, maar mochten nog anderen belangstelling hebben om niet alleen over een eigen domeinnaam te beschikken, maar ook de wereld kond willen gaan doen van dingen die het daglicht wel verdragen kunnen! Probeer eens iGer.nl en er zal een wereld voor je worden geopend, in die zin dat je geen eens de woorden Sesam nodig zult hebben!

En als je dit dan doet, nou ja ik ben razend benieuwd naar jouw ontwikkelingen en mogelijk op termijn jouw ervaringen, maar de mijne zijn BIJZONDER GOED!

Houzo"

‘Ik was mei 2003 in Griekenland en moest ook daar aan je denken. Aan de dingen die je had gezegd of zou gaan zeggen! Evan wat uitspraken van je…

  • ‘Met z’n kop tegen die transparante deur’
  • ‘Óf was hij nog zo onder de indruk van zijn eigen dwaasheid door steeds die transparantie te bestendigen”
  • ‘dankzij zijn eigen heilig vuur’
  • ‘Wie een mens redt, redt de wereld’
  • Sic Transit Gloria Mundi’
  • ‘in weinig woorden, laat ik blijken, hoe je naar de ander kunt gaan kijken. Kijk je goed, daar is iets mis mee, kijk je beter, abnormaal, uit dit kort verhaal blijkt steeds opnieuw: wat is normaal”‘

Het leven is een groot vraagteken. (Zie het etiket op de fles). Ik zocht Goddelijk water ter inspiratie om “al hetgeen vaststaat, te gaan relativeren”, en ik vond een groot vraagteken. Speciaal voor jou.
Als dank (zeker ten aanzien van mij) om te mogen aanschouwen van lesdag 1 tot aan de laatste lesdag, dat kennis zichtbaar (letterlijk en figuurlijk) wordt gerelativeerd, niet als vraagteken.
HOUZO”
Ik heb veel geleerd van je, juist omdat ik ‘het niet hoefde’ en je me liet leren wat ik wou leren.
Als dank… voor bijgaand klein aperitiefje om aan je eigen kunnen en mijn woorden te denken voordat….. kennis vergaard in deze…… boze maar mooie wereld.
Geniet en drink met maten
Een tekst die ik vond op een kartonnen doos van een fles met spraakwater. Althans, wanneer ik op het etiket lees dat Houzo een variant kan zijn op Ouzo spreekt dit mij wel bijzonder aan. Hoezo klinkt als jeugd sentiment, waardoor de weerklank van een dagelijks gebeuren (bijvoorbeeld dat lijken uit de kast zich voordoen) een bijzonder variant kent. Dat ik dit bericht met name opdraag aan een bijzonder persoon, dat spreekt welhaast vanzelf. Dat hij na zoveel jaren alsnog met een verleden wordt geconfronteerd, dat dient een amen te krijgen en wanneer het zo zijt, dank ik hem ervoor dat dit lijk zo zuiver als wat naar voren is gekomen!


iGer.nl


iGer.nl

Een volle…

Geen kaartje aan mijn linker grote teen waarop je las, wie ooit eens was. In november 1971 mocht ik hulp verlenen aan een stervende en de laatste zorg aan de overledene geven. Dat speelde gisteren even door mijn hoofd, voor ik mij overgaf aan de kundigheid van de cardioloog die mijn ICD verwisselde voor een nieuw exemplaar. Heel even maar, want ik had alle tijd om mij op deze ingreep voor te bereiden. Drie uur wachten in afwachting van dit gebeuren lijkt vrij weinig, maar duurt toch wat langer als gewenst.
Gekleed in een badjas met daaronder een operatiehemd, de operateur die onder supervisie de operatie uitvoert, mijn vraag om mijn oude vertrouwde metgezel mee naar huis te mogen, dat verzoek werd afgewezen. Maar foto’s zijn gemaakt en het verschil tussen de een en de ander is niet direct zichtbaar. Het apparaat werkt, hetgeen bleek toen de vertrouwde toon wederom met het nieuwe apparaat hoorbaar werd. Een kwestie van afstelling wat door een andere ICD technicus niet veel later werd uitgezet. Ik heb mijn signaal vandaag gemist: te weten dat het 10 minuten over tien was dat ik de eerste keer een schrikreactie heb vertoond en daarna dagelijks naar het signaal uitkeek, een ‘makker’ die zijn wild geraas staakt, geeft toch wel een stilte van jewelste.
En dan het drukverband dat dient te zorgen dat de wond, gehecht en gelijmd op zijn plaats blijft zitten en ik op die manier de nacht heb doorgebracht. En waar ik morgen de pleister zal gaan verwijderen, de vraag of het derde litteken op dezelfde plek zit als die eerste twee. Alleen… de nazorg had beter gekund. Een keurig gestencild briefje omtrent de in en outs van de hele operatie, het gegeven dat ik had verwacht ook nog de nodige informatie te ontvangen omtrent mijn gebruik van bloedverdunners en het moment waarop ik verwacht wordt voor de nacontrole, daar liep het gisteren enigszins mis.
Bijna twintig minuten in de wacht om dan een toon te horen die erop wijst dat de ander kant de hoorn er op heeft gelegd, nogmaals een verbinding tot stand brengen en gedurende een volgende tijd het toestel over te horen gaan, de afspraak te krijgen dat ik diezelfde dag nog zal worden teruggebeld… een communicatiefoutje ligt in een klein hoekje verscholen. Maar verder hoor je mij niet klagen de ingreep zorgt tijdelijk voor wat beperkingen, de draden zijn aangesloten en mijn rikketik kan weer bogen op een volle blaa.. pardon batterij.


iGer.nl


iGer.nl


iGer.nl


iGer.nl

De wissel

Sommigen noemen het lot, anderen opteren voor noodlot en derden noemen het eenvoudigweg karma. Waar je de goden niet dient te verzoeken, vallen anderen zomaar uit Gods hand. En waar derden een handje tekort komen, willen anderen nog weleens een handje gaan helpen. En technisch gesproken zijn derde handjes handig wanneer je een handje mist. Ik bedoel maar, voor je het weet word je een handje geholpen of is er een hondje in de buurt die de last op rolletjes laat lopen. En handige handjes zul je her en der kunnen vinden wanneer er wat gerepareerd moet worden. Morgen maak ik gebruik van de handige handen van een cardioloog. Het heeft veel weg van een simpele handeling, edoch er komt het nodige bij kijken.
Het openmaken van de huid in de buurt van de andere littekens, het loskoppelen van de ‘leads’ van het praktisch lege apparaat, het verwijderen van dit object, het koppelen van die ‘leads’ aan het volle apparaat, het testen van de functies, het instellen van het apparaat, het plaatsen in de ‘pocket’, het tussendoor stelpen van het bloed, het hechten van de wond, het plakken van de pleister en dan, nadat ik mogelijk van een lunch gebruik heb kunnen maken, het afscheid nemen en het naar huis gaan.
Voorzien van de nodige instructies, het innemen van de bloedverdunners die tijdelijk gestaakt zijn, het zorgvuldig omgaan met de plek van die ingreep, de mogelijke pijn die bestreden wordt met paracetamol, het voorzichtig gebruik maken van de aangedane zijde (in dit geval de linkerbovenkant, en het kijken naar de veranderende kleuren van de plek waar de ICD is ingebracht. 10 dagen geen auto besturen, geen onverwachte bewegingen maken, de pleister die op de wond zat verwijderen en deze vervangen door een nieuw pleister en het zienderogen zien van de samensmeltende huid die, na een volgende ingreep dra zal verworden tot een litteken die mogelijk weer een tijdlang meegaat.
Maar dat laatste heb je niet altijd voor het zeggen, wanneer de tijd het zal leren is volstrekt een raadsel. Voorlopig kan ik weer een tijdje vooruit, doet dat ding wat van dat ding verwacht mag worden, zal ik me wederom gaan overgeven aan het apparaat dat ik al ruim tien jaar met mij meedraag. Een ICD, daar kom ik in mijn geval een stuk verder mee!

2 mei 2019

Negenendertig jaar geleden was 2 mei een vrijdag. Hadden wij een feessie. Was het winderig en droog, waren de tulpen in het veld nog niet van hun koppies ontdaan en stond dit huis nog in de steigers. Was werklust een onderdeel van de fotoreportage die door Wick Natzijl werd verzorgd. Waren er nog vrienden aanwezig die nu reeds lang van het toneel zijn verdwenen. Waren het de Jokers die de muziek in het Gulden Vlies verzorgden en werden wij getrakteerd op een schouwspel waar eenieder een bepaalde rol op zich had genomen. Nu zijn velen uit ons leven verdwenen, door dood te gaan dan wel dat een vriendschap ten einde is gelopen.
Geenszins de bedoeling om op dit moment de ‘balans’ op te maken, een balans dient nu eenmaal iedere dag te worden opgemaakt. Waardoor rustig kan worden aangekeken tegen een volgende dag tenminste, wanneer deze zich voordoet. Voor hetzelfde geld leg je in de nacht het loodje en komt er een kaart aan je grote teen te hangen. Mensen van alledag die zich niet direct realiseren dat de leeftijd er tegenwoordig niet meer toe doet, ondanks het feit dat agenda’s worden geraadpleegd, er afspraken op termijn worden gemaakt en vakanties vroegtijdig worden geboekt, opdat de aantrekkelijke prijs van dat moment ervoor kan gaan zorgen dat je op dat andere moment wat royaler aan het uitgeven raakt.
En dat de willekeurige prijs van een enkel biertje ervoor kan gaan zorgen dat je met twee bieren in je mik een hele week boodschappen had kunnen doen. Nog maar een ijskoude Heineken, een cocktail je je nog lang zal gaan heugen, een uitgebreide hap bij die borrel en van de weeromstuit een dagenlang verblijf op de pot, doordat je iets gegeten hebt, waarvan je de herkomst met geen mogelijkheid meer weet te achterhalen. Bij geneugten des levens horen nu eenmaal ook de nodige ongemakken.
Om over de gezondheid in het algemeen en over onze gezondheid in het bijzonder, maar te zwijgen. Op een dag als vandaag en het verleden de revue passeert, een gevulde koek bij de koffie vergezeld van een plakje cake en een gebakje voor Ria, als mogelijkheid om de feestvreugde van vandaag toch nog wat smoel te kunnen gaan geven. En vanavond een Chinees, mogelijk een vegetarische loempia of iets in die geest. En waar vanmorgen de buien een rol speelden, breekt in de middag de zon door. Ook dat heeft alles te maken met een dag als vandaag, de tweede mei in 2019. En waar de bloemen voor dit moment een wezenlijke rol inspelen!


iGer.nl


iGer.nl

IYE, Iye spreek uit iedje

Met gepaste trots heet ik Lye welkom op Moeder Aarde. Wanneer ik daar vandaag nog wat meer woorden aan zou gaan weiden, doe ik geen recht aan zijn onschuldigheid. IYE, een Colomindaanse naam. Want Juan heeft ook Indiaans bloed door zijn aderen stromen. En waar het verse ouderpaar niet veel meer doet dan genieten, kan ik me op dit moment bij hun genieten aansluiten. Hetgeen ik ook doe, bij deze. Geboren op maandag de achtste jongst leden, een gewicht van 3100 gram, en zwarte haardos en 10 kleine vingertjes en tenen en een plassertje, met andere woorden ‘alles d’r op en d’r an.’ Wat kan een grootvader zich nog meer wensen” Geluk”!


iGer.nl


iGer.nl


iGer.nl


iGer.nl

TWEEDE BERGENSCHE PUB QUIZ, 06-02-2019 DE TAVERNE BERGEN

Vereerd! Maar… ben weer eens aan het klooien geweest! Nu komt dat wel vaker voor, te weten dat een uitverkoren foto door mij op de een of andere manier in een veel te klein bestand terecht is gekomen, draagt er zorg voor dat de drukker het drukken achterweg moet laten. Fout, fout, fout en ook Centraal Beheer laat het door het verscheiden van Rijk de Gooier ook totaal afweten. Dan te bedenken dat een origineel in te klein bestand wel op feesboek te vinden schijnt te zijn in het kader van de Tweede Bergensche Pub Quiz, waar Zeeger, Carlo en Pauline ‘on the background’ een rol in spelen, maakt het geheel tot een voor mij, schandelijk, geheel. De andere kant is echter dat het canvasdoek hier op zolder mogelijk over enige tijd uit de kast dan wel de doos zou kunnen komen, maar ook dat vraagt nog de nodige inspanning om uiteindelijk tot een ontspanning te leiden. De Tweede Bergensche Pub Quiz, waar de Eerste zich mocht verheugen op een bijzonder luisterrijk publiek. Waarbij de mysterie guest veel weg had van die nachtburgemeester uit Rotjeknor.
Op de laatste dag van de maand januari 2018 en nu te bekijken en te beleven en mee te vermaken in de Taverne in Bergen op WOENSDAG 6 FEBRUARI 2019 aanvang 20.30, een dag die de week doorbreekt. IIs en weder dienende, het zou mij niet verbazen wanneer Koning Winter alsnog zorg draagt voor Gluhwein, Chocolademelk met een toefje slagroom dan wel dat de goudgele rakkers vol schuimend gelag door het etablissement heenjakkeren, opdat niet alleen de stemming stijgt maar het intellectuele peil absoluut niet daalt. Om maar eens uit een ander vaatje dit keer te gaan tappen… Komt dat zien en beleven, maak dat mee en vermaak de anderen met uw oubollige op- dan wel aanmerkingen, ga de competitie dit keer niet uit de weg en schaar je aan een tafel om aan deze Quiz niet alleen onvoorbereid maar probeer dit keer eens te kijken waar je individuele lat op uitkomt. Weet dat de Mei van Gorter een doorslaand succes was, dat een ander geluid een nieuwe lente absoluut niet in de weg hoeft te staan en dat de Martinus Nijhof brug zich bevindt in Zal ‘t Bommel…”!


iGer.nl

Voor de bijl & vreemd gaan…

Voor de bijl en vreemd gaan… en dat op een vrijdagmiddag, de laatste dag van deze maand. Waar het vlees in het verleden een rol kon spelen, de geest immer zwak bleek te zijn, kon ik de verleiding niet weerstaan. Ik heb me overgegeven, ik heb me laten verleiden en dat alles in een zeker perspectief. Ik ben mijn trouwe aanhanger gaan verkwanselen, ruil haar in voor een groter ding en waar ik een heel verhaal over zou kunnen schrijven, sta ik op dit moment met mijn mond vol tanden. Weet ik niet goed wat te zeggen, laat staan dat ik me kan verschuilen achter die eerder genoemde geest. En waar dit toe moet leiden, voor dit moment heb ik nog geen enkel idee. Hooguit dat zij heel lenig is, gracieus als een ballerina, dat zij met een uiterste van precisie haar kwaliteiten vertoont en dat de stand waar zij de voorkeur aan geeft, niet overeen komt met de andere mogelijkheden die zij te bieden heeft. Waar ik op dit moment nog geen flauw benul van heb, dat zij zich eerder aan andere handen heeft overgegeven, dat ik haar niet kan verwijten een stoffig, duister verleden met zich mee te dragen en dat, hooguit dat ik haar in een zeker perspectief dien te zien. En juist dat perspectief heeft mij over die drempel heen geholpen. Waardoor ik op dit moment kan stellen, dat ik weer enigszins bij de tijd ben, mee ga in de vaart die mij omringt, de volkeren daar laat waar zij naar mijn idee behoren. Op de beeldplaat, maar ook daar kan tegenwoordig geen sprake meer van zijn, digitaal als de wereld om mij heen en de kaarten in het bijzonder. Het heeft te maken met gevoeligheid, in het licht van de maneschijn geeft dat andere silhouetten, laat staan dat een zeker duister ervoor kan zorgen dat er toch beeldmateriaal verschijnt. En wanneer het mij allemaal teveel wordt, kan ik ook nog iets anders met haar uitproberen… Razend nieuwsgierig ben ik op dit moment. Niet alleen naar haar mogelijkheden, maar ook de wijze waarop zij zich naar mijn hand zal gaan zetten. Er is echter ook nog een prettige bijkomstigheid. Zij laat zich qua kaart van een genderneutrale zijde kennen. Waardoor zij ook nog eens uitwisselbaar wordt, zich naar mijn hand laat zetten en waarbij ik voorbij ga aan haar mogelijke gevoeligheid. Maar waar ik eigenlijk de meeste moeite mee heb is het volgende: daar waar mijn kameraad mij tot nu toe heeft gebracht is het dit keer met enig jaloezie dat ik haar overgeef aan haar waar ik in mijn perspectief die derde prijs mee gewonnen heb. En dat voelt als vreemd gaan, dat is het zwaard dat naar beneden suisde, dat is waar het Canon het dit keer heeft moeten afleggen: zij heet NIKON, is heel cool en kan tot 30 x wide. Ik geef het haar te doen!


iGer.nl


iGer.nl


iGer.nl


iGer.nl

Verleden heden…

Het is nu twee weken geleden dat wij in Osewiche / Auschwitz waren. Ik ben nog steeds bezig om de indruk die dit heeft gemaakt een plek te gaan geven. Verleden heden en het heden verleden lopen als het ware in elkaar over. Diep onder de indruk kreeg deze dag een vervolg in de martelkamers van de Gestapo in Krakau. Eigenlijk ontbreken mij de woorden en besluit ik voor dit moment met een aantal beelden die iets van mijn indrukken weer proberen te geven. Dat een groep Joodse jongeren worden toegesproken door een Joodse gids, dat de gaskamer annex crematorium nu hordes mensen naar buiten laat stromen, dat de galgen die door de Duitsers in Krakau als laatste zijn gebruikt om Poolse mensen op te hangen, dat er 6 miljoen Polen door de Duitsers zijn vermoord, getallen die staan voor mensen, individuen die dachten een leven voor zich te hebben…


iGer.nl


iGer.nl


iGer.nl


iGer.nl


iGer.nl


iGer.nl


iGer.nl


iGer.nl


iGer.nl


iGer.nl

3e prijs!

Mooi de 3e prijs. Waarbij ik vele honderden voorbij ben gestreefd, dan wel achter mij heb gelaten. Het is maar net op welke manier je tegen de dingen aankijkt. Nu is er een eind gekomen aan het embargo, waar ik al vele weken mee rond heb gelopen. En was het een klein feestje waarbij de prijswinnaars door Gerben Hermanus even in het zonlicht zijn komen staan, nadat niet veel eerder een wolkbreuk ervoor zorgde dat DE GROOTE een schuilplaats was geworden voor hen die het weer hadden getrotseerd. En waar de huidige dichter van Alkmaar zijn woorden voor een belangrijk deel in de galm verloren zag gaan. Maar dan de geselecteerde beelden: een volstrekte willekeur aan platen die de toeschouwer aan de ene kant konden ontroeren, aan de andere kant opzadelden met verschillende vraagtekens. Wat heeft de jury bezield om de prijswinnaars aan hun lat van opmerkingen dan wel bedenkingen dan wel hun willekeur te gaan leggen. En waar het ene beeld ogenschijnlijk niets te maken heeft met een ander beeld, geeft het de toeschouwer waarschijnlijk de nodige informatie omtrent de beweegredenen van de betreffende fotograaf. Waar dan de juryleden alsnog hun blik over hebben geworpen, om tot hun keuze te komen. Maar laat ik niet te lang stilstaan bij mijn woorden, maar even het jury commentaar op mijn foto naar voren brengen: Een doornenkroon. Een foto met een symbolische lading. Het is eigenlijk een omgekeerde doornenkroon. Een detail van de kerk krijgt door de blik van de fotograaf een symbolisch geladen effect. Een jurylid zei: ‘ik had de kerk nog nooit zo gezien. Mooi dat iemand de kerk op die manier ziet. Laat ik het vandaag hierbij laten, opdat morgen de eerste prijs winnares even in het zonnetje wordt gezet. Dat de prijswinnaars beiden deel uitmaken van het fotocafe… dat zal eerder toeval zijn dan dat er sprake is ven een veronderstelde samenloop.


iGer.nl


iGer.nl


iGer.nl


iGer.nl

Scroll Up