Brief & Knol

Verknipt en geknipt! In zekere zin op mij van toepassing, hoewel dat laatste enige toelichting behoeft. Want met dit weer heb ik niet direct de neiging om mijn hoofd kaal te laten knippen, gelijk Johan Daisne in het gelijknamige boek de man die zijn hoofd kaal liet knippen ten geleze bracht. Nu ben ik ervan overtuigd dat ten geleze niet opgaat voor de werken die in de regel ten gehore worden gebracht, maar ook het oog wil weleens wat. Een Belg dit keer en hoogst waarschijnlijk ook een Vlaming. De reden” Ik kwam die oude enveloppe tegen tijdens het uitpakken van de verzameling dozen die zich al jaren achter het schot bevinden. Het heeft er veel van dat het ruimen der zolder in een veronderstelde stroomversnelling terecht gaat komen. Plannen zijn concreet aan het worden om iets te gaan doen aan de warmte in huis. Het begint met een ketel die vervangen dient te worden, na negentien jaar trouwe dienst en de ontdekking die Ruben deed ten aanzien van het systeem wat hier al ruim dertig jaar gangbaar is. Hij noemde het het Tigchelaar systeem of woorden van die strekking. Een systeem dat gangbaar is in grote gebouwen en het verbaasde hem dan ook hoog’lijk dat wij met dat systeem zijn opgescheept. Waardoor niet alleen vervanging maar ook nog eens verandering van aan- en afvoer een wezenlijke rol gaat spelen. Daarnaast heeft het er veel van dat kosten noch moeite dienen te worden bespaard, waardoor het gespaarde een belangrijke aderlating te wachten staat. Aderlaten. Een begrip uit de oudheid, hetgeen in dit geval waarschijnlijk stinkend water zal gaan opleveren. Maar ook dat past mij wel, gelijk een handschoen die ik aan mocht trekken. Simpelweg omdat ik enigszins allergisch voor kou ben, hetgeen dan weer te danken is aan de medicijnen die ik dagelijks gebruik. Daar valt echter in de regel prima mee te leven, hetgeen ik dan ook dagelijks doe! Laat dat gezegd zijn. Bij deze dus.


IMG_5402
Neen, wanneer door het openmaken van dozen die zich tientallen jaren achter het schot verborgen hielden bepaalde zaken worden geactiveerd of, in dit geval tot her(be)leven worden gebracht, ben ik de laaste die deze met een bepaalde boog in de daarvoor bestemde ruimte deponeer. Even is daar het moment en wanneer de gleuf niet veel later zijn dan wel haar werk doet, heb ik daar vrede mee. Het fenomeen van uit het hart zorgt er immers voor dat mijn hart wat minder wordt belast. En dat schijnt dan weer goedte zijn voor mijn wel en zeker ook mijn wee. Wanneer echter zo’n oude brief tevoorschijn komt, gericht is aan de Noord-Hollandsche Levensverzekring Maaatschappij N.V. Te Alkmaar, er nog geen sprake is van een aanvullend adres laat staan een postcode, Leopold op de voorkant, de afzender op diezelfde voorkant te vinden valt onder de noemer Emissiebank te Brussel van lakzegels voorzien en in 1943 hier terecht gekomen, de noemer verder het Oberkommando der Werhmacht gerechtigd was om deze brief te openen dat ook weer te voorzien van rode stempels naast de stempels die op het Postkantoor werden aangebracht, ja dan word ik terug in de tijd geworpen. De tijd dat mijn ouders nog leefden, een deel van mijn grootouders ook en wanneer dan ook nog eens opa K. Pijper’s knol te voorschijn komt, kan het haast niet anders dan dat ik ook mijn opa zaliger laat reactiveren. Gelijk mijn vader is gereactiveerd en ik tot heden nog steeds zijn Seiko om mijn pols draag. Noem mij gerust een ‘ouwe lul’, een jong fossiel desnoods en ik zal niet veel beter weten te doen dan deze conclusie te beamen. En wanneer ik in mijn gedachten het rijmpje vervolg met ‘zak maar door de ramen’ weet ik dat ik daar nog steeds die ouwe koe mee van stal haal. En ook dat doet mij deugd en schenkt mij een zeker genoegen. En van dat genoegen getuig ik vandaag. Tot…


IMG_5403