BN'ers versus ON'ers.

Je hebt BN’ers en je hebt ON’ers. Ik ben een van die gelukkigen die tot die laatste categorie behoort. Ik prijs me gelukkig in die zin dat ik mijn onbekendheid niet hoef te verloochenen. Want een SpecSaver noch een DWDD dan wel een uitnodiging om een volgende winkel van een bepaalde keten te openen, die vraag wordt me niet alleen niet gesteld, maar daar hoef ik me zelfs niet druk over te maken. Doe ik het wel of doe ik het niet is een vraag die ik beter aan Peter Jan kan toedichten. Laat staan dat Mevrouw Stemband haar stem gaat verheffen. Zo hebben wij ook in Alkmaar bekende Alkmaarders, die wekelijks het krantje halen. Met een volgende opening, met een komende uitnodiging dan wel met het onder de aandacht brengen van de publieke werken die zich in een stad als Alkmaar voordoen. Het zijn met name Victor, Anjo en in wat mindere mate Elly die geregeld in die bladen te vinden zijn. ON’er zijn, wat betekent dat” Simpelweg een van de vele miljoenen Onbekende Nederlanders die dit overbevolkte landje bevolken. En waar de rust en de stilte zich meestal op plekken bevinden die niet iedere Medelander bekend zijn. Nu kan een voordeel zijn dat juist die ON’er er alles aan gelegen is om de rust in zichzelf te gaan bestendigen. Te genereren als het ware. En dan duidt dit veelal op het moment waarop de ogen gesloten worden, de doorgang naar de diepgang wordt geopend en daar het moment is die zou kunnen worden omschreven als een vorm van Zen. Daar hoef je bepaaldelijk geen Boeddhist voor te zijn. In jezelf gaan keren. Er zijn door je over te geven aan een staat van niet zijn. Hetgeen dan weer als een contradictio zou kunnen worden omschreven. Maar feitelijk zit het gewone leven van zo’n ON’er simpelweg in elkaar. En last van onthoudingsverschijnselen doen zich niet voor. Neen, je zult nooit de kranten halen, neen je zult je niet geregeld over dienen te geven aan een visagist, neen je hebt geen probleem met welke kleren je je opwachting dient te gaan maken en neen, jouw mening wordt niet direct aan de kaak gesteld. Terwijl juist die beperkte groep van BN’ers wordt geacht een mening te hebben, een overtuiging te bezitten of een draai aan de dagelijkse dingen te kunnen gaan geven. En wanneer heel Holland bakt, wanneer heel Holland zich buigt over een cup of tea, heel Holland zich wentelt en zich laat (ver)leiden door een man met populistische praat, heel Holland uiteindelijk de rekening van gedraai en getol krijgt gepresenteerd, het Gore Geer behaagt om op het randje van het kantje zijn onevenwichtige kunsten te gaan vertonen, is het juist die Ongekende Nederlander die zich van hen afkeert. Overgaat tot zijn orde van de dag, zich stort in de chaos van de snelwegen en zich druk maakt over de torenhoge hypotheek die zich iedere maand voordoet, wanneer zijn salaris is gestort. Want het mocht best wel een ietsje meer zijn had die adviseur hem voorgerekend, maar… geen rekening gehouden met het feit dat boventalligheid een rol in zijn bestaan zou kunnen gaan spelen. En juist door die boventalligheid zou hij nu gewild hebben dat ook hij tot een BN’er was gaan behoren….


img_6170


img_6172


img_6174


img_6176