Black Box


IMG_4909


IMG_4906
Input-black box-output. Je stopt er iets in, je wacht, schudt desnoods en even later rolt er iets uit. Simpel en eenvoudig voor te stellen. Alleen… het is altijd weer een verrassing wat er uitrolt. Neem nu Den Haag. Een trein, een sprinter die de kwalijke gewoonte heeft bij iedere halte en stop in te lassen. Iedere potentiele reiziger is mooi meegenomen. Er flapt wat in en er flipt, niet veel later, wat uit. Een boemel is daarmee vergeleken heilig. Een kantoorgebouw. Waarschijnlijk van een ministerie. Heel ruimtelijk, waarbij vloeroppervlak in ijle lucht verloren is gegaan. De architect, na de nodige strijkages, zijn heil elders heeft gezocht. Die dakloze, een kruising tussen Sinterklaas en de Kerstman. En mensen. Veel mensen. Veelal onbekenden van elkaar. En ik. Op zoek naar de Randstadrail. Lijn 3. Gevonden! Alleen… de verkeerde richting genomen. Toch heb ik tijd. Alle tijd houd ik me voor. En toch… slechts een kwartier later dan afgesproken. En dit alles stop je erin. Daarna… ik schud wat, praat wat, drink wat, snoep wat en verkeer in de gelukkige omstandigheid met mensen te verkeren met wie ik wat heb. En daarmee ook dingen kan delen. Zaken die er niet om liegen, zaken die er toe doen, waarbij ernst en humor elkaar weten af te wisselen. Stomweg lachen in een situatie die er feitelijk niet om liegt. Noem dat van elkaar kunnen genieten in juist deze gegeven toestand. Want juist dat is het GROTE GOED wat wij te delen hebben. Ik hussel nog wat met die box. En dan komt dat andere moment. Ik zit in de trein. En neem de tijd. Lees dat Frank van Ree is overleden. Een overtuigd agnost. Een hartstochtelijk psychiater, die ooit van een patiente te horen kreeg dat hij haar had vermoord. Door met zijn pillen haar zijn weg te nemen. Voor moordenaar werd hij uitgemaakt, omdat hij haar opscheepte met de leegte. Haar al haar wanen en hallucinaties afnam, en zij zich moest gaan vermaken met de vragen rond haar heen. Van verpleegkundigen, van artsen in opleiding, van huishoudelijk medewerkers dan wel voedingsassistentes. Van haar lotgenoten, maar zij slechts kon bestaan juist door de gratie van haar stemmen, haar gedachten, haar bizarre levensstijl. Of zij nog het een dan wel het ander behoefde. Omtrent eten, drinken en de mogelijke toiletgang. Die veronderstelde ‘moordenaar’ is overleden. In besloten kring werd afscheid van hem genomen.


IMG_4917


IMG_4910


IMG_4927
Wij vertoefden in het Haags Gemeentemuseum. Hadden oog voor de Anatomische les van Dr. Tulp. Van Rembrandt van Rijn en andere tijdgenoten. Werk van Damien Hirst. Installaties van AVL. En ander uitspattingen van kunstenaars die zich met de menselijke verschijningsvormen hebben beziggehouden. Waarbij de geest van de kunstenaar geregeld bizarre en morbide gevolgen tentoon kunnen gaan spreiden. Juist daar vertoefden wij. En het behoeft geen betoog dat mijn black-box met voldoende prikkels werd bestookt. Het zal dan ook geen wonder zijn wanneer mijn beelden ook dit keer weer de inhoud weten te illustreren…


IMG_4916


IMG_4920