Bezieling


IMG_0451
De ultieme vraag: ‘wat bezielt je”!’ Begeestering zou een antwoord kunnen zijn. Geestdrift valt ook niet uit te sluiten. Een simpelweg schouderophalen zou kunnen volstaan. Naast een mogelijk: ‘ik zou het ook niet weten…’ Stel ik me voor. Gedreven door een vorm van chauvinisme misschien” Maar feit is dat ik een verzameling verdwenen postkantoren in Alkmaar aan mijn totalen heb toegevoegd. Uit de periode 1978 / 1984. Met de toenmalige postzegels. Iemand die toen de moeite heeft genomen om door Alkmaar te crossen. En daar, met een gewone enveloppe postzegels op te plakken opdat de beambte daar met een eenvoudig stempel datum, tijd en plek op te plaatsen. Eigenlijk ook een vorm van reizen. Dit keer meer in de tijd, waardoor het thema van de boekenweek ‘Reizen’, toch enige betekenis krijgt. Ook ik reis wat af en bevind mij het ene moment in hot, het andere in her. Waarbij niet alleen het landschap aan verandering onderhevig is, maar ook de omstandigheid. Ik vind dat wel wat hebben, dat reizen. Al was het alleen maar om reden van andere indrukken, impressies desnoods en gedachten die mij blijven boeien. Een vorm van bezieling die niet onderdoet voorde geestdrift waarmee dit geheel gepaard gaat. Passie desnoods. Hoewel ik passie ook een enigszins beladen woord vind. Maar wie ben ik” De man van wiksblik.webklik.nl
Van www.wikswegen.nl onder de noemer van Wiks Kicks. Het kan niet op in zekere zin! Daarnaast wanneer ik stel dat ik plannen heb om eens flink aan de weg te timmeren, de trom te gaan roeren dan wel op mijn fluit te gaan blazen, tenslotte dien ik mijn achternaam ook enige eer aan te doen, zal ik iets van mijn bescheidenheid talen vallen. Noem het vandaag een drijfveer hetgeen weer eens iets anders is. De kaartjes zijn gearriveerd, het Panta Rhei siert de voorkant en mijn tunnelvisie laat op de achterkant geen verstek gaan. En wanneer ik met gepaste trots hier kond van doet, dien ik niet na te laten dat het Sabine is geweest die voor dit resultaat garant stond.
Neen, om nog even terug te komen op dat Alkmaarse en de inmiddels verdwenen postkantoren kan ik verklappen dat het de volgende agentschappen betrof, een soort van hulp-postkantoren. Waar de service nog hoog in het vaandel stond, waar mensen over het algemeen met weinig drempels werden geconfronteerd en waar de tijd met nog een zekere gemoedelijkheid voorbij gleed. Waar mensen geduldig op hun beurt wachtten, het praatje als vanzelfsprekend werd ervaren en de haast van tegenwoordig niet zozeer door de toenmalige jeugd werd achterhaald. (Als variatie op de band: ‘De jeugd van tegenwoordig’!) Toen ogenschijnlijk geluk nog steeds gewoon was en de wereld een stuk kleiner. Hoewel dat laatste in ons geval niet helemaal opgaat: wij gingen op vakantie naar Amerika. In 1979 not bene! Herinneringen die te koppelen zijn n die verdwenen postkantoren. Waar ik momenteel de gelukkige bezitter van ben. En waar ik vandaag melding van maak. Al was het alleen maar omtrent die eerder gestelde vraag…


IMG_0450
Verdwenen postkantoren: Alkmaar, Koedijk, Thoms a Kempislaan, Blaeustraat, Van Ostadelaan, Dr. Scheijlaan, Oudorp Nh, Voordam, Muiderwaard, en het Oudorperplein. Ook toen liepen de waarden van de postzegels op: van 40 cent naar 75 cent. Maar dat had meer te maken met de series die toen verschenen. Inflatie is nu eenmaal van alle tijden en deflatie kunnen wij ons in de huidige tijd… maar dan moet je bij Deijsselbloem zijn!