beurs

Af en toe is een gepast zwijgen op zijn plaats. Op een ander moment is het juist de overvloed aan woorden die de neiging oproept om mijn hersenpan gedachteloos te maken. Vaak is het een vorm van bezig zijn om niet te verzanden in de leegte die op de loer ligt. Steeds vaker heb ik de neiging om het geheel vanuit een wat lichtelijk cynisch, sarcastische manier te aanschouwen.
Niet dat ik ontevreden ben. Want wie kan met mij zeggen dat de dagen met veelal geen directe verplichting zich ook weer aaneenrijgen aan die tomeloze vanzelfsprekendheid! Alsof dit laatste zich leent voor een bepaalde mate van tomeloosheid. Ook met dit woord is niets loos waar mogelijk naar een ander verband kan worden gezocht. Een doekje voor het bloeden wat met een zo grote mate van tevredenheid gepaard gaat, dat ik er bijna bang van ga worden. Indien het vergelijk zich voordoet en een mogelijk vergelijk op andere gronden zichtbaar wordt.
Voor de liefhebber. Zo er sprake kan zijn van een bepaalde mate van liefhebberij.
Neem nu bijvoorbeeld vandaag. Voor een week geleden wierp ik een blik. In een showroom in Schagen. Liet mij, geheel vrijblijvend, informeren omtrent een andere auto. Bleef mezelf enigszins herhalen. Met de nadruk op dat vrijblijvende. Liet ook, vrijblijvend, een prijsopgave maken. Kwam, voor mezelf, tot een zekere slotsom. Natuurlijk was er sprake van een flinke buidel geld. Om mee naar Schagen toe te nemen. Maar gelijktijdig hoefde ik me niet direct iets aan te trekken van die huidige reclame. ‘Let op! Geld lenen kost geld.’ Ook al wordt in diezelfde advertentie gesproken over de helft nu en de rest begin 2014 zonder rente. Want de adder zit, voor een deel, in die eerste helft. Daar wordt aangegeven hoe dat bedrag gefaciliteerd kan gaan worden. Aanbetaling/inruil (50 %), variabel debetrentevoet/ jaarlijks kostenpercentage 5,9 % gedurende 58 maanden hetgeen een maandelijks termijnbedrag van rond de 145 euro zal gaan kosten. Dat geheel nog zonder rijklaar maken, laktoeslag en verwijderingsbijdrage. Geen kattenpis indien je er wat langer over na gaat denken. Dat er wat langer over na gaan denken, deed ik dus niet helemaal. Slechts 24 uur toen mijn aap uit de mouw kwam.
Vandaag gingen we hem halen. Vanaf vandaag staat die Outlander op mijn naam. Eigenlijk op ons beider naam, maar dat heeft meer te maken met de rekening waar dit bedrag van is afgehaald. Zo’n en/of rekening. En hebben we de eerste tankbeurt achter de rug. Een volle tank zit niet meer in de afleveringskosten. Wel een bos bloemen. Vanwege het feit dat deze Outlander niet is voorzien van mistlmpen. Terwijl daar wel sprake van had kunnen zijn. Invite +, weet je wel. Dit keer dus een Invite –, in zekere zin. En gaven wij, op onze bescheiden wijze, een slingertje aan de economie. De tijden veranderen. De prijzen schieten, gelijk paddenstoelen, met een bedaarlijke gang omhoog. Toch zie ik nog steeds afgeladen winkelwagens dat bedrijf wat groot doet in het klein de parkeerplaats oprijden. Alwaar een SUV dan wel een MPV dan wel een auto met een drietal letters, beginnend met een S de achterklep bereidwillig opent. P, R, S in nog geen jaar door de RDW toegelaten tot het niet biologische deel van de koe. De melkkoe van de overheid. En het genoegen dat de ‘burgers in Nederland’ mogen ondervinden. Naweeën van het kwartje van Kok. Wie niet weet, wie niet deert. Want wat is reeds lang geleden verdwenen.


iGer.nl
Neen, dan dat andere bericht. ‘Drion-pil gevaar voor zorgvuldigheid’.
De ‘pil van Drion’, waarmee mensen een eind aan hun leven kunnen maken, ondergraaft de zorgvuldigheid waaraan bij euthanasie voldaan moet worden. Stelt de directeur van artsenorganisatie KNMG op een symposium over ‘Voltooid Leven’.
Stel, de pil van Drion ligt op het nachtkastje, schetst Lode Wigersma, directeur beleid van de artsenorganisatie. Het gaat even niet goed, er wordt naar de zelfmoordpil gegrepen, met de dood tot gevolg. “Terwijl er misschien wel mogelijkheden waren om die persoon te helpen. Het wordt te makkelijk te kiezen voor de dood”, zegt hij. Misschien. Te makkelijk. Bijna. Woorden die vragen om een nadere toelichting. De pil van Drion is een door de Nederlandse rechtsgeleerde Huib Drion in 1991 voorgestelde hypothetische pil waarmee een (hoog)bejaarde die ‘klaar is met leven’ op humane wijze een einde aan zijn of haar leven zou kunnen maken op een zelfgekozen tijdstip. De pil zou in de veronderstelling van Drion met ‘zekere veiligheidsmaatregelen’ vrij verkrijgbaar moeten zijn. Deze legale verkoop van de pil zou wat betreft Drion alleen gelden voor mensen van 75 jaar of ouder.
De pil zou feitelijk uit 2 pillen bestaan. Pil A & Pil B zouden met enkele dagen tussentijd ingenomen moeten worden. Dit zou ertoe dwingen er nog eens over na te denken. In ruimere zin gaat de discussie over de pil van Drion over het (of niet) op zelfdoding. (Nog anders gezegd: de ultieme zelfbeschikking.) Een dergelijk medicament bestaat tot op heden nog niet.
Goed dat Wigersma de kat de bel aanbindt. Want gelijktijdig wijst hij op het volgende: ‘de huidige wetgeving biedt, ten aanzien van euthanasie of hulp bij zelfdoding, veel ruimere mogelijkheden dan vaak wordt verondersteld. Naast het verzoek om hulp bij zelfdoding, hetgeen vrijwillig, weloverwogen en duurzaam dient te zijn, moet er sprake zijn van ondraaglijk en uitzichtloos lijden. “Een opeenstapeling van ouderdomsklachten, inclusief functieverlies en verlies van waardigheid, kan ook reden zijn de stervenswens te eerbiedigen. En chronisch psychiatrische patiënten zouden daarbij ook niet tegen blokkades moeten oplopen.”


iGer.nl
Menswaardig leven. Menswaardig sterven. Menswaardig eindigen met het ultieme recht op zelfbeschikking aan je zijde. Neen, dan is het kopen van een auto, met recht, een uitspatting. En het genieten daarvan het vuurwerk wat ervoor kan zorgen dat op andere momenten die nachtkaars dooft. In stilte!