Beter kan het vandaag niet worden!

Wanneer het maart is kan ik me dit weer heel goed voorstellen. In januari wordt het meteen een ander verhaal. En wanneer de wind het ook nog eens af laat weten, weet ik dat een herfststorm ons dit keer bespaard zal blijven. Als Rob met zijn maskers de regen tegen een zolderraam laat tikken, tiert de eenzaamheid ook nog eens welig. En wanneer dan blijkt dat het nog een aantal dagen duurt voor de uitkerende instanties genegen zijn om gelden over te gaan maken, echter niet eerder dan dat het ABP in een schrijven heeft toegelicht dat voor een derde achtereenvolgend jaar wederom geen sprake kan zijn van een indexering, maar wel van een hogere bijdrage in de vorm van ZFW of iets vergelijkbaars dat hier voor door moet gaan, wij vanavond geen rapen op het menu hebben staan, kan het haast niet anders dan dat de stemming er wederom goed inzit! Zo die zin is er uit! Nu maar hopen dat niemand hier aanstoot aanneemt, want dan kunnen de rapen alsnog gaar worden. Interpunctie dan wel interdictie is op dit moment niet aan mij besteed. Zo ook geen voetlijst! Waarbij het woord plint mij in gedachten schoot en ik, heel eerlijk gezegd, nog nooit van een voetlijst had gehoord. En waar de wijze van Dale mogelijk een antwoord naar voren had kunnen brengen, heb ik dit keer verzuimd om die dikke te raadplegen. Neen, geen enkel probleem dat ik koester. Hooguit dat ik me heb beziggehouden met een enkel gedicht dat ik lang gelden uit mijn duim wist te zuigen. En waar het opvallend is dat vormen van allenigheid zich geregeld voordoen in de schrijfsels die ik momenteel onder ogen krijg. Waardoor het ritme van de regen van een bepaalde klank en een grijze kleur worden voorzien, hetgeen dan weer recht doet aan het wolkendek dat momenteel passeert. Dat achter de wolken de zon zich opmaakt om ten onder te gaan, doet ook weinig goed aan de stemming die ik momenteel bij mezelf bespeur. Geenszins gelatenheid. Hooguit een ietwat melancholische inslag. En dan uitsluitend voor dit moment. Wat daarbij een rol kan gaan spelen is het volgende gedicht, dat ik naar voren ga brengen. SLEUR. IN
de sleur van / weer een dag / waarin de sleur / van alledag de / dagelijkse sleur / waarvan de sleur / van weer een dag / dagelijks wordt / doorstaan // het wonder: // knoppen bersten open. //
In de sleur van / weer een jaar / heeft zich dit al // 2015 // keer eerder / voorgedaan.
Ik vind dit wel goed zo! En wat jij ermee doet… ook best! Beter kan het vandaag niet worden!