Bernlef


iGer.nl
Ik kan de dingen wel vinden, maar vaak is het net andersom. Dan vinden de dingen mij. Daar wind ik dan geen doekjes om. Neem nu, bijvoorbeeld,mijn schaduw. Of dat beeld wat ik heb, maar dan weer gespiegeld. Waardoor ik niet meer weet waar zich mijn voor- dan wel mijn achterkant bevindt. Juist dan raak ik ten einde raad. En dan laat zij het ook nog eens afweten: Ariadne. Waar Jan mij afgelopen zondag op attendeerde. Ik dus even de draad kwijt was, maar juist op het moment dat ik het spoor bijster raakte, de knoop eruit haalde en als een Gordiaan de uitweg vond.
Ik haalde vandaag de foto’s op en was weer eens verrast. Door de beelden die ik vast mocht leggen. Waar ik schijnbaar geen enkele moeite voor hoef te doen. En waar Ria niet altijd even gelukkig door wordt. Gezien de hoeveelheden. De kosten die daarmee gemoeid zijn. En ik, van de weeromstuit, nog maar een redelijk op leeftijd zijnde spijkerbroek aantrek. Mijn riem op een ander gaatje laat insteken. De wereld met versleten schoenen betreedt. Omdat ik, eerlijk gezegd, daar minder om geef (en uitgeef!) dan zaken waar ik wel om geef. Het blijven daarom ook gevertjes die ik neem. En om nu zaken weg te geven…
Zo mijn betoog kent weer een staart. De kop blijft, in deze, altijd weer een verrassing. Vooral voor mezelf. Ik doe dit dan ook voor mezelf. Tenslotte heb ik het jarenlang ook voor anderen gedaan. Denk ik weleens. En vraag mij af wat daarvan is blijven hangen. Wat toen relevant werd geacht, door de tijd reeds lang is achterhaald. Waar niemand meer iets aan heeft. Tenminste, voor zover dit niet geboekstaafd is.
Bernlef is dood. Marsman is overleden. En met hem stierf een bijzonder literator. Een mens die het presteerde in de gedachtewereld van de ander ‘te klimmen.’ Een man ook die, in al zijn bescheidenheid, met hersenschimmen de wereld van Alzheimer betrad. Juist aan die man, met zijn ongekende bescheidenheid, draag ik Alleen op. Al was het alleen maar om te laten zien dat ook bij iemand alleen…
Alleen/ smeert hij zijn boterham/ Alleen/ drinkt hij z’n thee/ Alleen/ pakt hij zijn grijze jas/┬áz’n aktetas // Alleen/ gewaagd aan alle anderen/ Alleen/ aan zijn bureau/ Alleen/ staand drinkt hij een glas // Alleen/ maar weer naar bed/ Alleen/ slaapt hij wat moeilijk in/ Alleen/ staan in de nacht//
Alleen/ is veel ineen.
Woorden, wat zinnen en wel degelijk ook nog wat onzin. Want in onzin kan ik huizen: bij zinnen kan dit niet…


iGer.nl