Berlijn

Als het mee zit is Jan terug. Als het tegen zit, nog een tijdje onderweg. Een tripje naar Berlijn achter de rug. Met de ICE. ICE” Ja met de InterCityExpress. Want we voeren nu eenmaal Engelse termen wanneer we door Europa cuisen. Da’s toch volkomen logisch. Het had zo anders kunnen zijn. Hollands als wereldtaal. Als die verdomde Engelsen niet slimmer waren dan dat wij ons lieten leiden door de toenmalige koopmansgeest. We New York nog van eenvoudige namen als Breukelen konden voorzien en een wijk, ter grootte van de stad Haarlem, nog simpelweg Haarlem had geheten. Neen, wij moesten zo nodig veel zuidelijker land in handen krijgen. Suriname. Een zelfstandig land waar vormen van corruptie nog steeds deel van het erfgoed uit maken. Maar mogelijk ben ik te zwaar op de hand. Valt het,uiteindelijk, reuze mee en ervaren betrokkenen dit simpelweg als een spel van geven en nemen. Soms misschien wat meer nemen dan geven, hetgeen wordt afgewisseld door het omgekeerde.


iGer.nl
Berlijn. Wij mochten daar een dag vertoeven. En kwamen onder de indruk. Niet alleen door de internationale allure die deze, ooit gedeelde stad, vertoont maar juist door de architectuur die soms als gewaagd omschreven zou kunnen worden. Een verdeelde stad: grootmachten die stomweg de restanten van toen in vieren hakten: Frans, Engels, Amerikaans en Russisch. Zones waarbij identiteitsbewijzen getoond dienden te worden. Waar gewaarschuwd werd indien een bepaalde zone werd verlaten. Waar ooit de waanzinnige jaren twintig door de krankzinnige jaren dertig en veertig werden ingehaald door de vijftiger jaren. De zestiger jaren. De Koude Oorlog. Bouw van de Muur.


iGer.nl
In augustus 1961 spitste de situatie in Berlijn zich toe. De almaar toenemende stroom vluchtelingen uit de DDR naar het westelijk stadsdeel was er de oorzaak van, dat de DDR-machthebbers zich gedwongen voelden maatregelen te treffen. In de nacht van 13 augustus bezetten Oostduitse troepen en de volkspolitie de Sovjetsector van Berlijn. Zij begonnen met een totale afgrendeling van de sector door straatversperringen en afrasteringen. De vlucht uit de republiek moest gestopt worden.


iGer.nl
De Val van de Muur.
Nadat in oktober 1989 de leiders van de DDR met veel ophef het 40-jarig bestaan van hun ‘tweede’ Duitse staat hadden gevierd, vielen de machtsstructuren in Oost- Duitsland, ook door de invloed van de ‘Glasnost-politiek’ van Michael Gorbatschov uit Moskou, als een kaartenhuis is elkaar.
Toen ook de Hongaren door het openen van hun grenzen naar het Westen duidelijk maakten, niet meer bereid te zijn de DDR-regering te willen ondersteunen bij het ‘opsluiten’ van zijn burgers, was er geen houden meer aan en verlieten duizenden Oost-Duitsers hun land en was de regering van de DDR gedwongen de grens – de Muur – te openen. Dit gebeurde op 9 november 1989.
Nog geen jaar daarna was Duitsland weer herenigd.


iGer.nl
THE WALL.
Het legendarische concert dat Roger Waters en vele anderen gaven op de Potsdamer Platz. Zo’n tweehonderdduizend mensen die hiervan getuige mochten zijn. En wij, als ooit eerder vermeld, naar Frankrijk op vakantie gingen. Ria en ik een driehoek door Berlijn aflegden: Berlin, Alexanderplatz (bekend door Rainer Werner Fassbinder), Brandenburger Tor, hetgeen voor zichzelf spreekt,en eindigden op een compleet vol gebouwde Potsdamer Platz. Waar wij het Sony gebouw rechts lieten liggen. Vandaag de beelden tevoorschijn komen waar ik wel melding van heb gemaakt, maar waar de juiste beelden ontbraken. Wens Jan voor morgen veel sterkte toe met het plaatsen van zijn herinneringen in de ‘rollercoaster’ die hem straks te wachten staat….