Bericht nummer 3066.

Als de dagen gaan zoals ze gaan, hoef ik me minder druk te maken. Maar als zich opeens wat veranderingen voordoen, dan wordt het tijd om je daarop te gaan verheugen dan wel dat er een besluit valt om de zaken aan te gaan pakken. En dat aanpakken laat ik vandaag een beetje zitten. Er doen zich dan ook niet direct grote veranderingen voor. En wanneer er dan ook nog wordt gezegd dat ik er wat moe uitzie, dan is dat als het ware de bevestiging waar ik op doel. Futloos, niet direct geinteresseerd, een boek dat mij de mogelijkheid biedt om te ontsnappen en de beelden die ik kortgeleden heb vastgelegd en die zich vandaag mogen gaan verheugen op dit bericht dat ik nu schrijf. Het zijn wat zielloze beelden, gemaakt in de Groote Kerk in Alkmaar die iets weergeven van de gevoelens die ik de afgelopen dagen bij mezelf heb geconstateerd. Stoelen die garant staan voor de afgelopen dagen, keurig in rijen en wachtend tot het moment waarop de zitvlakken met billen worden verwend. Waarop het orgel zal worden bespeeld, wanneer bezoekers zich laten overweldigen door de grootsheid van dit voormalig Kerkgebouw. Een voormalig Godshuis dat zich tegenwoordig leent als decor voor een Tattoo convent, waar Whiskey wordt ge- en beproefd, waar speciaal bieren om een plekje in de top tien strijden, waar de dood zich kan manifesteren om het publiek op de eindigheid van allen te wijzen en waar getrouwd en tegenwoordig ook gerouwd kan worden. Als onderdeel van het Theatergebeuren onder het wakend oog van Pater Blaauwboer, directeur van de Vest en alles wat daar nog meer aan vast is komen hangen. De Zin op Zondag bijeenkomsten en dan nu een compilatie van de tentoonstelling onder de noemer World Press foto. En van die beelden word je bepaald niet vrolijk. Als je die indringers toestaat op je netvlies in te gaan branden… doe ik daar morgen alsnog een kort verslag van.


IMG_8136


IMG_8137