beGEESTerd

Als je voor een dubbeltje geboren bent, zal dat kwartje waarschijnlijk niet voor je zijn weggelegd. Hoogstens dat er sprake kan zijn dat er een mogelijkheid van vijftien centen zich voordoet, maar sinds de centen op rantsoen zijn gesteld… Waar gaat dit over” Wel dit gaat over het opnieuw door mijn vingers laten glijden van het beperkte kapitaal dat de ramp van de afgelopen week mede heeft overleefd. Het natte voor het droge heeft ingeruild, en wederom in mijn portemonnee de volgende gebeurtenissen afwacht. De twee kwartjes en de beide dubbeltjes met de beeltenis van een tweetal voormalige Koninginnen: Juliana op de dubbeltjes en Beatrix op de beide kwartjes. En eerlijk gezegd: ik voel me daar wel bij. Het voelt alsof ik weer grip krijg op mijn situatie. Niet geheel onbelangrijk gezien in het totaal der gebeurtenissen van de afgelopen tijd. En hoewel het regent op dit moment, zal ik niet meer zo nat worden als de afgelopen keer. Maar ook daar heb ik me in het grijze verleden mee mogen vermeien. Druipend kwam ik thuis na een fietstocht uit Bergen en terwijl het water mij toen ook uit de schoenen droop, heb ik mij buiten geheel ontkleed en mij opgemaakt om met een lach rond mijn mond het tijdelijke voor het mogelijk eeuwige te moeten ruilen. Een hevig onweer, de naaktheid van de Koogerdijk waar zich geen mogelijkheid tot schuilen voordoet, mijn pedalen die ik in beweging wist te houden en het feit dat ik, ook op dat moment, die eenzame fietser was. In een andere tijd, in een totaal andere hoedanigheid. Want het boekwerk met de titel ‘IK BEN VOOR NIEMAND IEMAND MEER’ had de doopplechtigheid doorstaan…
Als ik nu stel dat ik een vergelijkbare doop heb ondergaan, gaat dit niet geheel op; ik wist mijn kop boven water te houden! Humor met een zwart randje, gelijk mijn vingernagels daar nog de restanten van dragen. Bewust gebruik ik de uitdrukking vingerngels zoals ik, tot mij nek in het water staand, bewonderend naar mijn handen heb staan kijken. Waardoor het bizarre en absurde van mijn situatie als het ware buiten mezelf te vinden was en te vinden bleef. En wanneer men mij vraagt naar de tijdsduur van dit geheel, moet ik het antwoord schuldig blijven. Want de tijd liep door en ongehinderd door enige kennis bleef mijn klokje van Danish Design zijns weegs volgen. Waar een batterij al niet goed voor is, zei de drager van zijn van een batterij voorziene ICD. Hetgeen dan weer kan worden gezien als een vorm van een voetnoot, waar menigeen zich schuldig onder zou kunnen voelen.


IMG_6330


IMG_6334
Dat ik even het spoor bijster was, dat spreekt welhaast voor zich. Dat ik de vraag hoe of het met mij gaat met een goed beantwoord, kan natuurlijk de nodige vraagtekens oproepen. Dat ik vandaag naar buiten ben geweest en een regenbui trotseerde, ach, na die ervaring valt het met het water wel mee. Geen sloot in de buurtte bekennen, hooguit een plas die mij wacht. Veelal niet veel meer dan een centimeter of twee in plaats van de een meter zestig die mij toen wachtte. En met de blauwe plekken” Geen idee waar ik die heb opgelopen, maar dat ze er zijn en zichtbaar verborgen onder mijn spijkerbroek, wel degelijk. Geen foto’s gemaakt nu mijn vertrouwde Canon de geest heeft gegeven. Wordt veroordeeld tot een relikwie, waar op een ander tijdstip misschien…


IMG_6344


IMG_6348
Dat wordt het andere verhaal, het verhaal dat zich op termijn mogelijk gaat manifesteren. Misschien in een ander jasje gegoten, misschien onder minder verwarrende omstandigheden, mogelijk ook met een heel andersoortige afloop. Maar het verbaast mij geenszins wanneer ik… nam een aantal verdomd aparte foto’s, tijdens de ‘seance’ in het fotocafe.


IMG_6353
En het doet mij deugd dat de foto’s van dat momenteel unieke kaartje dit keer tevoorschijn zijn te toveren. Want voor hetzelfde geld…