Be oordeel wel!

… dat wij het druk hebben. Wat heet” In de hitte van de strijd om het naakte bestaan, weliswaar onder de vleugels van het gepensioneerd zijn, is het bepaald geen ramp wanneer een bepaalde mate van ledigheid het kussen van de duivel vult. En dat levert dan weer voldoende genoegens op. Een ietwat Hedonistisch uitgangspunt, hetgeen mij bepaaldelijk niet onbekend voorkomt. Als ware het een twaalfde gebod, nadat het elfde de zinnen meer dan voldoende geprikkeld heeft. Neen die Romeinen waren zo gek nog niet. Lusten en de grote genoegens, de lasten voor het klootjesvolk, voor zover er sprake kon zijn van klootjesvolk. Men draaide er nu eenmaal niet de hand voor om, of juist wel, wanneer de duim van de Keizer… Galigula en Nero, ergens in de hoek Calimero. Zij waren groot en ik blijf klein, hoewel dat voorspelbaar is. Dat neemt niet weg dat ik pogingen onderneem om toch… de weg blijft lokken en ik kreeg ooit het spel Hamertje Tik. Waar dit geheel op slaat” Ik kreeg een mailtje van de Kunstuitleen Alkmaar. Een reactie op mijn bijdrage van juli. Indien u wenst kunnen wij u uit het juryrapport de beoordeling toesturen. En dat heb ik gedaan. Feed back waar ik wat aan heb en waar ik wat mee kan. De ‘open brief’ die ik schreef kreeg de volgende reactie:
In feite een proza- en een poeziereactie op het kunstwerk. Je kunt beter kiezen voor een van beide vormen. Nu is het verhaal een uitleg bij het gedicht; niet doen. Schrijf desnoods een open brief aan de therapeut; beter lijkt me, dat de hoofdpersoon zichzelf ‘toeschrijft.’ Het gedicht is op zich veelzeggend genoeg. De titel is m.i. te expliciet. Het einde, met “Het zij zo!”oftewel “Amen” maakt het tot een soort gebed. Focus daarop en het geheel wint aan kracht!
Stelt Lia Wagenaar. En met haar woorden kan ik weer aan de gang. Dat grote en dat impliciete kleine,het heeft iets weg van de woorden die Durlacher ooit naar voren bracht. ‘DE DAGEN SLEPEN ZICH OP LEMEN VOETEN VOORT’. Maar mij hoor je niet klagen!