Be laf be leefd! Beleeft zou ook nog kunnen…



IMG_1750
Be laf! Dat kan anders! Hoe dan”! Nou gewoon: blaf! Maar hoe zit het dan met die honden” Welke honden” Nou die honden die blaffen. Die bijten niet! Dat vraag ik me af! Hoezo dat dan weer” Nou ik bijt op een hete hond en schrik me rot! Daar geloof ik geen wortel van! Dat klopt ook weer want de wortel van hond erd is spoorloos verdwenen! Zonder enig bericht achter te laten. En voorspelbaar: een ongeluk wordt gevreesd. Mogelijk in een pot verdwenen. Misschien wel in dezelfde pot verdwenen als waar Flappie in is beland. Ik bedoel maar…


IMG_1753


IMG_1758


IMG_1762


IMG_1768


IMG_1775
Een wisselvallige dag. Althans, wat het weer betreft. Want andere wisselvalligheden waren uitgesloten. Een performance van jewelste. Alle registers waren opengetrokken. Het publiek werd uitdrukkelijk publiekelijk vermaakt. Men blafte zich rot. Men rookte voorspoedig. En het venijn zat dit keer niet in een bekertje azijn. Hooguit dat de Spiritus Sanctus door de drank werd achterhaald. Het blijft nu eenmaal eenvoudig: wanneer de drank is in de man is de kan veelal leeg. Dan kan er geen sprake meer zijn van een half leeg glas, laat staan een glas half gevuld. Dan wordt de keuze vereenvoudigd. En met die vereenvoudiging is er gelijktijdig sprake van een versimpeling: blijkt niet veel later dat de eenvoudigen van geest er een andere levensstijl op na kunnen houden. Waar ik, in stilte, zo af en toe jaloers op ben. Maar dat houd ik dit keer voor mij: gelijk een impressie van juist deze dag ervoor zorgt dat ik kleur durf te bekennen. Al was het alleen al door de uitnodiging van Kees: zijn 10e minifestival op het terrein van Rinus en Olga. Waar Cor zijn scrabuleuze gedicht aan de volwassenen dit keer achter een doek kenbaar wist te maken. Neen zei Cor, het is niet scrabuleus: het is scabreus en door dit te stellen vielen mijn ogen van mijn schellen…


IMG_1773


IMG_1782 (1)