Banaliteiten.

‘Ich kauf mich lieber einen Tiroler Hut…’ Waar dit op slaat” Geen enkel idee. Het speelt vandaag door mijn hoofd, gelijk iedere dag een andere melodie door mijn hoofd speelt. De oorzaak laat zich niet benoemen, hooguit kan het zo zijn dat een liedje dan wel een tekst een soort van eigen leven leidt. Hetgeen een niet onbelangrijke constatering is. Het brengt enige vrolijkheid naar voren en van die vrolijkheid maak ik gebruik. Beklagenswaardig” Geenszins zou ik willen stellen. Voor het zelfde gemak had het ook een lied van Johnny Jordaan kunnen zijn. Het heeft te maken met prikkels, gelijk ik gisteren werd geprikkeld door de leden van de Dichterskring Alkmaar, vandaag mij opmaak om een van de laatste bijeenkomsten van het fotocafe te gaan bijwonen en morgen de laatste bijeenkomst van de Postzegelclub tegemoet te gaan zien. En die blauwe brief die, wat mij betreft nog wel wat later op de deurmat had mogen vallen. Ook mijn wereld draait, wat dat betreft net zo vrolijk door. Gelijk Herman van Veen een vergelijkbaar lied heeft gecomponeerd. Zo’n dag kan het worden waarbij sprake zou kunnen zijn van het uitvoeren van bezigheden die zich nogal kenmerken door het uitstel dat ik veelal huldig. Bij wijze van spreken wanneer ik bij mezelf bespeur de kantjes ervan af te lopen, excuses in overvloed tot mijn beschikking heb en er niet voor terugschrik om bezigheden te onderhouden die kant noch wal raken. Ja, het leven van een gepensioneerde kan geregeld hard zijn! Daar hoef ik feitelijk geen woorden aan vuil te maken!
Maar dat ik dit toch doe, behoeft geen twijfel. Twijfel is er tegenwoordig genoeg in de wereld. Omtrent werk, omtrent macht, omtrent corruptie, omtrent eerzucht, omtrent huis dan wel haard, omtrent ogenschijnlijk onbelangrijke gebeurtenissen, omtrent dagelijkse omstandigheden laat staan dat het weer in niet onbelangrijke mate in dit geheel een rol speelt. Maar daar gaat het vandaag niet om. Neen dat Tiroler hoedje met een veer, het gejodel dat zich voordoet op een Alpenweide, de Zwitserse kaas met die typisch eigen smaak dan wel Sepp Blatter die, voor het oog van de wereld terugkeert op zijn schreden, Daphne Schippers die een besluit heeft genomen dan wel dat Nadal zijn tegenstander vond op Roland Garros, Waterloo dat in miniatuur gestalte krijgt en het kabinet dat rustig door regeert, Griekenland dat aan de vooravond staat van een mogelijk uittreden en Albert Heijn een samenwerking aangaat met Delhaize, een Gemeente als Alkmaar war aankijkt tegen een gat van ruim 14 miljoen euro, plannen heeft om het Stadskantoor te gaan verbouwen en ambtenaren die niet meer verzekerd zijn van een vaste werkplek, het flexibiliseren wat gepaard gaat met een onzekere toekomst, ik noem maar wat om aan te geven dat het met mijn huidige vrolijkheid eigenlijk wat droevig gesteld is waardoor de clown in mij tot een tweederangs figuur wordt gedegradeerd, dat alles zorgt er uiteindelijk voor dat het met mijn vrolijkheid uiteindelijk wat droevig gesteld is. Geen Tiroler hoed, hooguit een Franse Alpinopet die de jaren des onderscheids reeds jaren geleden heeft bereikt, kan mij hooguit behoeden om vandaag op dit ingeslagen pad verder te gaan. Waardoor misschien het beeld dat ik vandaag naar voren breng, in een ander daglicht komt te staan!