Balen in Beilen


iGer.nl
Het is vaak de onvoorspelbaarheid, die het ‘m doet. Nu weet ik niet of het je al is opgevallen, maar met name de laatste dagen ontbreken de plaatjes. Een plaatje wat ik je echter niet wil onthouden is de keuze die zich afgelopen donderdag heeft voorgedaan. Geen Adamsappel, noch is er sprake van Evaspeer. Dat zou dan ook bijzonder problematisch zijn. Want ik hoeverre kan er bij Eva sprake zijn van een speer” Dat is dan ook de woordgrap die zich voordoet. In hoeverre echter kan in een geschreven tekst sprake zijn van een grap” Dien je niet eerder zowel de geschreven tekst en de tekening onder ogen te krijgen” Neem nu, bijvoorbeeld, de volgende strip.
S1ngle
‘Nou meneer Meijer, we hadden gedacht om te beginnen met een lichte antibioticakuur, daarna een versterkende cocktail van morfine en nitro, gevolgd door een schotel met bètablokkertjes en trombolitica gegarneerd met acetylcalicylaat.’
‘Klinkt uitstekend, dokter.’
‘Patiënten heten tegenwoordig zorgcliënten.‘Hou op, schei uit.’
Dit tweede plaatje geeft twee artsen weer.
Dien je nu beide strips te zien” Jazeker! Omwille van de dimensie die nu verloren gaat. Om over de andere verloren gegane dimensies maar te zwijgen. Daarnaast kun je, dooreen beroep te doen op die ongebreidelde fantasie die menigeen tot zijn of haar beschikking heeft, aan te gaan spreken. Daar een klemmend beroep op te doen. Zoals ik momenteel een beroep doe op mijn luie geest. Niet moedwillig dit keer. Gewoon een vorm van overgave. Aan het grauw en grijs van de afgelopen dag. Het gemis van inspiratie wat zich voortzet. Tenzij een ritje naar de ANWB zorg draagt voor de broodnodige variatie. De teleurstelling die ons daar te wachten staat. Geen startkabels voor die aantrekkelijke prijs. Geen plankieren die ons, bij onverhoedse sneeuwval, mogelijk vooruit kunnen brengen. ‘Uitverkocht!’ Koud aangekondigd en nu reeds uitverkocht. Doet een beetje denken aan een vorm van lekkermakerij. Of het heeft te maken met die Duitse weerman die ons drie maanden sneeuw heeft voorspeld. Mogelijk met het oog om ook in Nederland het skiën te kunnen gaan promoten. Mogelijk door een verkapte vorm van eigenbelang. Door de inkoop van vele honderden ‘snowboots.’ Die gingen vanmiddag wel als broodjes over de toonbank! Wat maal ik daar om”
Neen, dan liever die andere tekst. Niet dat die geheel van een dubbele bodem is ontspeend. Het blijft veelal een kwestie van lezen. Of de schouders dan een rol kunnen gaan spelen is mijn vraag. Of ik daar ook een antwoord op kan verwachten”
OMGEKEERD
Ik dacht, ik droom
toen ik las
dat ik dood was
stond ik op
en wandel
de naar gindse
einder.
Ik droom toen
ik dacht
dat het
mijn beurt was
stond een ander
even sneller op
en liet
mij alleen.
Al denkend
droom ik verder
in mijn droom,
denk ik.
Geen datum dit keer. Ook geen idee hoe deze woorden zich ooit hebben laten vangen. Want gevangen zijn ze. Op een andere manier dan die mensen die naar Beilen zijn verbannen. Verplicht opgenomen dak- en thuislozen die hun leven momenteel slijten in de kliniek Duurzaam Verblijf. Hier verblijven 120 overlastgevende en dakloze verslaafden uit de Randstad door middel van een Rechterlijke Machtiging opgenomen. Een verblijf wat mogelijk wordt beëindigd indien zij weer ‘fatsoenlijk in staat zijn in het dagelijks leven te functioneren.’ Beilen. Beileroord. Veenhuizen. Landlopers ooit. Westerbork. Want daar doet het toch wel een beetje aan denken. Die grote stille heide. Drenthe. Veenkoloniën. Kampen.
In de vier grote steden veroorzaakten zo’n tienduizend (verslaafde) dak- en thuislozen zoveel overlast dat de gemeenten in 2006 samen een Plan van Aanpak Maatschappelijke Opvang dak- en thuislozen schreven. Dat plan is voor een klein deel gelukt: 120 man heeft men in Beilen kunnen lozen. Duidelijk wordt dat de gemeenten in de Randstad enthousiast zijn over dit project en de initiatieven elders in het land. De overlast neemt zienderogen af. Beilen, op haar beurt,is minder blij. Waar ooit de gezinsverpleging in Nederland wortel schoot, wordt men nu geconfronteerd met veel bewoners die ‘los lopen.’ Men had meer bewaking verwacht. Men had eerder de indruk gewekt dat het strenger zou zijn…
Veel dingen van vandaag vinden hun oorsprong in gisteren. Het zal mij benieuwen wat er voor morgen op het programma staat!