Auteur: Wik

Azijnpissers versus kruikenzeikers

ZE BESTAAN! Naast die befaamde kruikenzeikers, die roemruchte azijnpissers. Waar die kruikenzeikers nog enigszins hun bestaan op konden baseren voor de leerindustrie, is de BV Nederland bekend geworden door de azijnzeikers die zich in alle vormen, geuren en kleuren kunnen beroepen op het halen van hun gram wanneer de overheid momenteel wat kordate maatregelen afkondigt.

En waar naast het noodgedwongen mondkapje een grondwet kan worden aangetast, niet alleen gal wordt gespuugd maar ook nog eens de dressing wordt verpest door appelazijn op te laten opboksen tegen perenazijn om over de biologische variant maar te zwijgen. En waar menigeen momenteel het niet kan nalaten om naast de pot te gaan pissen, laarzen aan te bevelen zijn, wil je je geitenwollen sokken nog enigszins behoeden voor de zeik waar Nederland momenteel door wordt overspoeld…


De beelden van vandaag spreken in enigerlei mate boekdelen, ware het niet dat ze toch om enige uitleg vragen. Wij waren in Doesburg waar Abraham tot de ontdekking is gekomen dat zij ook daar garant staan voor hun mosterd (niet alleen bij Luiks in Diemen!), maar waar ook een heel contingent aan azijn te vinden valt. In kleurrijke en smaakvolle varianten, edoch wist ik mij te beperken tot een tweetal potten mosterd…
Dat neemt niet weg dat wij niet veel later terecht kwamen in een ouderwets warenhuis dat even deed denken aan die voormalige Winkel van Sinkel, geen pet te vinden was laat staan een corset, maar een bonte keur aan kinderlaarzen. Ik kon niet nalaten om ook in deze volle lege winkel een foto te gaan maken, waarbij ik de wens uitspreek dat juist zo’n winkel straks niet in het museum zijn of haar opwachting hoeft te gaan maken. Er is in Nederland al teveel teloor gegaan…

RETOUR AFZENDER: IK lijk WEL gek ter afsluiting…

IK LIJK WEL GEK afsluitend gesteld…

En waar ik verdween in die plas, kan ik er hooguit nog een enkel vervolg aan gaan breien. Neem bijvoorbeeld de bol die wij aarde noemen en laat ik daar dan maar weer mee aan de loop gaan!

De bol waarin wij kunnen ontdekken dat de binnenkant veel mooier kan zijn dan wij ooit in onze stoutste dromen konden bevroeden… De zorgenkinderen die zich elders op deze planeet schuilhouden, de toverstaf die wij allen in ons binnenste dragen en enkel wacht om op een bepaald moment van zijn aanwezigheid blijk te geven. De bodem waarop alles is gebaseerd, het sluitstuk dat vriendschap kan doen opbloeien gelijk de roos in de knop geleidelijk ontluikt. De dolk waarmee een hart kan worden doorboord, gelijk Macbeth daar door Sir R. Carpenter met een zekere hoogmoed ten val komt en daardoor de Timmerman de gelegenheid geeft de Crazy Ville te amoveren.

Slopen dus die handel, slopen ook de kussens waarop de mens in gemoede zijn of haar hoofd te rusten legt. Het laken wat de nieuwsgierigheid naar dat wat zich onder het laken voordoet, weet te bewerkstelligen…

Onvoorstelbaar wat zich onvoorspelbaar voordoet en voordeed…

Voorbij echter en voorbij de kim blijft het verlangen, het zoeken naar de sirenen die met hun niet voor te stellen lokroep hun eigen smart naar voren weten te brengen.

In ademloze afwachting ben ik deelgenoot. In die momenten weet ik zeker dat ik geen ongekende voorbijganger ben maar voor even even meer…

In die momenten doet zich ook de ontmoeting voor een ontmoeting die ik, zolang als leven mij gegeven is, zal blijven koesteren!

Edoch, eind goed en op naar de volgende (s)lock down! Een proost op ons allen!

RETOUR AFZENDER: IK LIJK WEL GEK deel 3

IK LIJK WEL GEK…
En waar ik mij in de rookgordijnen hul ( tenminste wanneer de rook om mijn hoofd verdwenen is) komt het volgende tevoorschijn:

Een ander kan ook andere namen noemen en heeft het dan over de 9 Teamrollen van Belbin… De vormer gaat met de brononderzoeker op pad nadat de bedrijfsman als zorgdrager met behulp van de specialist op zijn monitor heeft ontdekt dat de groepswerker onder de inspirerende woorden van de voorzitter zich over de plant is gaan buigen.
De denkers, dromers, doeners en praters hebben dan het veld geruimd en alle planten op een hoop gegooid…

Waanzin dus! Waanzin die zich in de Middeleeuwen anders voordeed als zich heden ten dage voordoet. De onvoorspelbare en daardoor ondraaglijke lichtheid van een bestaan wat, op zich, ook een geweldig inspirerend gegeven kan zijn. Het zoeken naar oplossingen van problemen die er niet altijd zijn dan wel zijn maar niet zichtbaar…?!
Onzin dus? Neen, maar geenszins een mogelijkheid om te komen tot een verdieping van zijn dat het bewustzijn kan overschreeuwen. Bewustzijn dan wel bewust zijn! Shakespeare voorspelde reeds: ‘What’s in the name?!’ Psychologisch zou het zo kunnen zijn dat Freuds ‘What ‘s on a man minds’ ( Oud wijf of een jeugdig schepsel) uiteindelijk geheel en al gedetermineerd tot de ontleding dat Anatomie voorstaat om het exclusieve van de menselijke perceptie te ontraadselen.

Het heeft dan veel van een Braindamage, een Loenatik die zich op het grasveld begeeft, terwijl dat juist nadrukkelijk verboden is. Ook heeft het veel weg van de sluiers waarin de mens zich kan hullen in zijn zijn en niet zijn. Het bewegingsapparaat wat het af laat weten dan wel de knoppen die op tilt slaan en de flipperkast die denkt een jackpot uitkering te moeten gaan plegen…

Doorgeslagen dus!