Annus Horribilis

Taal nog teken staat voor geen meter. Een purist die dit opvalt, zal struikelen over het nad. En toch weet ik op die manier de aandacht van de ander te trekken. Een vaag verhaal omlijst met een veeg teken staat dit keer in het middelpunt van mijn belangstelling. Gelijk ik gisteren al melding maakte van het gehucht Gapinge ( ze zou er bijna van in slaap vallen!) Neem nu, bijvoorbeeld de volgende zin in beschouwing: ‘ik zie je vaag, Ina’. Hoe anders wordt het wanneer de komma verdwijnt en daarvoor in de plaats de volgende zin naar voren komt: ‘ik zie je vagina!’ Ophef is dan voorspelbaar en de context waaronder deze zin verschijnt is van een totaal andere orde. Het zal je maar gezegd zijn wanneer je voornaam Clarisse is. Of clarisse er dan klaar voor is, van een totaal andere orde. Zowel een Ina als een Clarisse heb ik ooit als leerlingen mogen begroeten. Vraag me nu echter niet waarom dit deel van mijn herinneringen vandaag opborrelt. Ik geef daar die borrel de schuld van, hoewel het geen borrel was die mij dit licht liet aanschouwen. Neen het was meer het duister van Gapinge, dat mij confronteerde met een mysterie. Het mysterie van Gapinge als het ware, een uitgestorven gehucht in de buurt van Middelburg. Een eenzame wandelaar in het gelukkige bezit van een camera die poogde de duisternis vast te gaan leggen, een vervallen loods dan wel schuur en een enkele lantaarnpaal op afstand. Geen flitser aan, hooguit een wat bewegende hand die het plaatje vast probeert te leggen. En daar zul je het vandaag mee moeten doen. Het mysterie van Gapinge op het eiland Walcheren dat het Luctor et Emergo aan den lijve heeft mogen ondervinden. Gebombardeerd oor de Engelsen om de Duitsers te verdrijven. Een troepenmacht die alsnog met water werd geconfronteerd, gelijk de Stelling van Amsterdam en de Hollandse waterlinie ooit een vergelijkbare verdedigingslinie zijn geweest tot… het vliegtuig zijn intrede deed. Er bommen vielen, niet alleen op de Roerdam maar ook op Rotterdam. En Generaal Winkelman zich overgaf. De Tweede Wereldoorlog. Een goed moment om met het eerste boek van David Klaver te gaan beginnen. Annus Horribilis. Waarmee ik voor dit moment eindig!


img_4973


img_4974